آگاه: تولد حضرت علی (ع) در سیزدهم رجب سال ۳۰ عام‌الفیل، در شهر مکه معظمه و در داخل خانه خدا (کعبه) واقع شد. تولد در خانه کعبه، فضیلتی ویژه حضرت علی (ع) است و کرامتی است که خدای متعال تنها به امام علی (ع) عطا کرده است و چنین فضیلتی پیش و پس از او برای هیچ‌کسی نیست.
کتاب دوره هشت جلدی «امام علی بن ابی‌طالب» تالیف عبدالفتاح عبدالمقصود است که جلد نخست این کتاب توسط آیت‌الله سیدمحمود طالقانی و جلدهای دیگر توسط سید محمدمهدی جعفری ترجمه شد. آنچه در ادامه می‌خوانید، بخشی از گفت‌وگوی خبرگزاری کتاب ایران به مناسبت زادروز امام علی (ع) با سیدمحمدمهدی جعفری، استاد تاریخ اسلام و مترجم کتاب «امام علی بن ابی‌طالب» درباره فرآیند ترجمه این کتاب است:
«این کتاب از استاد عبدالفتاح عبدالمقصود از دانشمندان مصری است که در اوایل دهه ۱۳۰۰ نوشته بود. در سال ۱۳۳۵ آیت‌الله طالقانی جلد اول این کتاب را در دو قسمت ترجمه و جلد اول را در سال ۱۳۳۵ و جلد دوم را در سال ۱۳۳۷ منتشر کرده بود. اما مسئولیت‌های علمی و اجتماعی به او اجازه نداد که ادامه ترجمه این کتاب را دنبال کند. این کتاب از اول در چهار جلد تألیف شده بود، که البته معلوم بود که کار به اتمام نرسیده است، اما چهار جلد از این کتاب موجود بود. در سال ۱۳۴۹ آیت‌الله طالقانی به من پیشنهاد کرد، دنباله این کتاب را ترجمه کنم. من جلد دوم را مطالعه کردم و دیدم که استاد عبدالفتاح عبدالمقصود قلم فاخر و سنگینی دارد. اشکال‌های موجود را از آیت‌الله طالقانی پرسیدم و برطرف کردم.
در همان سال علامه امینی برای معالجه به لندن رفته بود و نتیجه‌ای از معالجه نگرفته و برگشته بود. آیت‌الله طالقانی به عیادت علامه امینی رفته بود که علامه امینی به آیت‌الله طالقانی گفته بود که کتاب دوره هشت جلدی «امام علی بن ابی‌طالب» بهترین کتابی است که تاکنون درباره امیرالمومنین علی بن ابی‌طالب نوشته شده است، چرا شما به ترجمه ادامه نمی‌دهید؟ این مطلب را علامه امینی در جلد سوم «الغدیر» هم تذکر داده است که بهترین کتاب در مورد امام علی (ع) همین کتاب است. آیت‌الله طالقانی در پاسخ گفته بود گرفتاری‌های اجتماعی و مسئولیت‌ها زیاد است اما من به سیدمحمدمهدی جعفری گفته‌ام که ترجمه این کتاب را ادامه بدهد.
احتمالا علامه امینی دعایی در حق من کرده بود، به طوری که من همین طور که داشتم جلد دوم را ترجمه می‌کردم، سال ۵۰ فرا رسید و ناچار تهران را ترک کردم و به زادگاه خودم، برازجان رفتم. در آنجا فرصتی پیش آمد و ترجمه را ادامه دادم و در حدود ۶ تا هفت ماه که در آنجا بودم، دو جلد را ترجمه کردم. سپس به تهران برگشتم و کارمند شرکت سهامی انتشار شدم.
همان‌طور که می‌دانید این کتاب از سوی شرکت سهامی انتشار به چاپ رسیده است. به طور رسمی کار من شده بود ترجمه این کتاب، به طوری که تا سال ۱۳۵۳ یعنی در عرض چهار سال من ترجمه را تمام کردم. بعد از اینکه جلد چهارم را ترجمه کرده بودم، یکی از دوستان که ساکن لبنان بود، به من خبر داد که استاد عبدالفتاح عبدالمقصود مشغول نوشتن ادامه کتاب است و نوشتن این کتاب تمام نشده است و لذا جلدهای بعد از پنجم تا هشتم را از طریق کویت و لبنان برای من فرستادند.
استاد عبدالفتاح عبدالمقصود برای هر فصل و هر جلد عنوانی تعیین نکرده بود و فقط برای جلدها شماره می‌گذاشت. ولی من با توجه به هر مطلبی که در هر فصل آمده است، سرفصلی برای مطالب و برای هر جلد عنوانی تعیین کردم. همان جلد اول را هم که آیت‌الله طالقانی در دو قسمت ترجمه کرده بود، مجددا با اجازه ایشان از نظر نگارشی ویراستاری کردم و در یک جلد به عنوان جلد اول منتشر کردم که در مجموع هشت جلد شد و در سال ۱۳۵۳ ترجمه این هشت جلد تمام شد.»