-
روایتی از پاییز بیپایان در کلاسهای خالی میناب
بچههای شهید مدرسه شجره طیبه، حاضر!
اول مهر برای همه کودکان، تجلی رویش و آغاز است؛ روز هیاهوی شادمانه حیاطها، عطر پاککنها و دویدن کودکانی که جهان را در قاب کیفهای کوچکشان حمل میکنند. اما اسفند سال گذشته در گوشهای از این خاک، سال تحصیلی با غرش موشک و بوی زننده باروت پیوند خورد. آمریکا مدرسه شجره طیبهای را هدف گرفت که قرار بود زادگاه رویاها باشد، غافل از آنکه در منظومه هویتی این ملت، مدرسه هرگز با آوار فرونمیریزد. اینجا روایتی داریم از جنایتی عریان علیه معصومیت، کولهپشتیهایی که به مانیفست سرخ مظلومیت و پایداری در جهان تبدیل شدند، آرزوهایی که زیر خاک و بتن خفتند و نسلی که از دل ویرانهها، فرهنگ مقاومت و زیستن در محاصره آتش را بازتعریف میکند.
-
نگاهی به ورود رسمی دانشگاهها به اقتصاد خلاق
مدرک دانشگاهی برای شغلی که کسی جدی نمیگرفت
دانشکده ارتباطات و روزنامهنگاری والتر کرونکایت در دانشگاه ایالتی آریزونا، که مدعی پرورش خبرنگاران سنتی و متعهد به چارچوبهای کلاسیک خبر بود، حالا دورهای رسمی در مقطع کارشناسی با عنوان «تولید محتوا» دایر کرده که رسانهها آن را «رشته کارشناسی اینفلوئنسری» نامیدهاند.
-
چرا نام ایران از جدول رویداد موسیقی عرفانی قونیه خط خورد؟
ناگفتههای سکوت تهران در قونیه
چند روزی میشود که خبر حذف ایران از پوستر رسمی رویداد موسیقی عرفانی قونیه بهطور غیررسمی میچرخد و هنوز دلیل آن مشخص نیست. این رویداد معتبر بینالمللی از ۲۱ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۳۰ شهریور تا هشت مهر ۱۴۰۵) در مرکز همایشهای سلجوقی شهر قونیه برگزار میشود. در سالنهای مدرن این مجموعه که سالها مأمن موسیقی و سازهای اصیل ایرانی بود، امسال جای خالی هنرمندان ایران بیش از هر زمان دیگری خودنمایی میکند. برای پیدا کردن علت این موضوع تلاش کردیم تا با احمد چالیشیر، معاون فرهنگی شهرداری قونیه و اصغر فارسی، رایزن فرهنگی ایران در ترکیه (آنکارا)، ارتباط بگیریم که میسر نشد. در این متن به سابقه حضور ایران و تبعات حذف آن از این رویداد پرداختهایم.
تیتر سه سرویس
-
«ایستاده در غبار» نخستین اثر بلند محمدحسین مهدویان
طنین یک فرمانده در غبار تاریخ
فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» نخستین اثر بلند محمدحسین مهدویان در سال ۱۳۹۴، نقطه عطفی در نوآوری فرمی سینمای پایداری به شمار میآید. این درام مستندگونه با تکیه بر صداهای واقعی و بازسازی بصری دقیق، پرترهای بیواسطه، ملموس و چندوجهی از زندگی جاویدالاثر احمد متوسلیان، از روزهای مبارزه تا لحظه ناپدید شدنش، ارائه میدهد.
-
-
مرد باصفای شهر ری
مرضیه کیان، خبرنگار: روایت هجدهم، قصه مردی باصفا از دیار ری است که شهادت را نه در هیاهوی نام و نشان، که در خلوت خدمت به اهل خانه و صفای باطن جستوجو میکرد. آقامحمدجواد برهانی، پاسدار رشیدی که مهربانیاش پناه خانواده بود، در تهاجم موشکی تیر به معراج پر کشید تا تاج عزت را بر سر همسر صبور و دو طفل خردسالش، حانیه و امیرحسین بنشاند. این حکایت عاشقانهای است از پیوند دلها؛ مردی که حتی پس از پرواز، با نشانههای روشن حضورش، زنده بودن شهید را بر همگان آشکار میکند.
-
روایتی از پاییز بیپایان در کلاسهای خالی میناب
بچههای شهید مدرسه شجره طیبه، حاضر!
اول مهر برای همه کودکان، تجلی رویش و آغاز است؛ روز هیاهوی شادمانه حیاطها، عطر پاککنها و دویدن کودکانی که جهان را در قاب کیفهای کوچکشان حمل میکنند. اما اسفند سال گذشته در گوشهای از این خاک، سال تحصیلی با غرش موشک و بوی زننده باروت پیوند خورد. آمریکا مدرسه شجره طیبهای را هدف گرفت که قرار بود زادگاه رویاها باشد، غافل از آنکه در منظومه هویتی این ملت، مدرسه هرگز با آوار فرونمیریزد. اینجا روایتی داریم از جنایتی عریان علیه معصومیت، کولهپشتیهایی که به مانیفست سرخ مظلومیت و پایداری در جهان تبدیل شدند، آرزوهایی که زیر خاک و بتن خفتند و نسلی که از دل ویرانهها، فرهنگ مقاومت و زیستن در محاصره آتش را بازتعریف میکند.
-
-
گفتوگوی «آگاه» با مزدا مرادعباسی، مدرس و پژوهشگر سینما (بخش نخست):
سینماگران ماندگار ما، زیست آمیخته با کتاب داشتند
زهرا بذرافکن،خبرنگار گروه فرهنگ: سینمای ایران در دهههای گذشته بیش از هر چیز با قدرت روایتگری و نقشآفرینی در شکلدهی به حافظه جمعی یک ملت شناخته میشد؛ دورانی که پرده نقرهای آینهدار زیست فرهنگی جامعه بود و آثار ماندگارش- چه در جریان پیشگام موج نو و چه در سینمای اصیل دهههای ۶۰ و ۷۰- از شخصیتپردازیهای دقیق، زبان قوامیافته و پیوند عمیق با جامعه و متنهای معتبر زمانه جان میگرفتند. فیلمهای آن روزگار نهتنها به اعتبار ساختار منسجم خود در یادها ماندگار شدند، بلکه زبان و زیباشناسی یک دوره تاریخی را نمایندگی کردند؛ آثاری که پس از پایان نمایش در ذهن مخاطب تهنشین میشدند و فرهنگ عمومی را غنا میبخشیدند.
-
فریاد عباس در هیاهوی شهر
«آژانس شیشهای» شاهکار درخشان ابراهیم حاتمیکیا در سال ۱۳۷۶، نقطه عطفی در سینمای پس از جنگ ایران است. این درام نفسگیر بهجای خاکریزها، امتداد آرمانهای دفاع مقدس را در متن جامعه معاصر جستوجو میکند؛ جایی که تقابل تلخ میان فراموشی ارزشها و وفاداری به همرزمان، یک گروگانگیری اعتراضی، تراژیک و فراموشنشدنی را رقم میزند.
-
-
دومین چاپ بعد از یک هفته منتشر شد
روایتی نو از ۲۵۰ سال مبارزه
دومین چاپ از کتاب «مبارز ابدی» یک هفته پس از انتشار چاپ اول، روانه بازار نشر شد.
-
کدام فیلم ایرانی به اسکار ۲۰۲۷ میرود؟
تنها ۱۰ روز تا زمان اعلام نماینده اسکار مانده و ۶۸ کشور فیلمهای خود را به آکادمی اسکار معرفی کردند. سال گذشته نیز ۸۶ کشور فیلمهای خود را به اسکار معرفی کردند و فیلم «علت مرگ: نامعلوم» ساخته علی زرنگار نماینده اسکار سینمای ایران بود.