-
روایتی از زیست و میراث سیمین دانشور؛ بانوی نخستینها و پیشگوی امید
میخواهم امیدوار باشم
شاید تقدیر چنین بود که تولدش در نخستین سحرگاهان قرن چهاردهم خورشیدی گویی با خصلت پیشگویی گره بخورد؛ قرنی که برای ایران و ایرانی، لبریز از تلاطم و حوادث پیشبینیناپذیر بود و در میان این حجم از غوغا، حضور جانی صاحب شهود الزامی مینمود تا گویی از ورای پردههای زمان، فردا را به تماشا بنشیند و روایتگر ناگفتهها باشد. سخن از سیمین دانشور است؛ بانویی که نامش در شناسنامه فرهنگی این مرزوبوم با واژه «نخستین» پیوندی دیرینه دارد و با ایستادن در صف اول تاریخ، جسورانه راهی نو را برای تماشای جهان گشود و به اسوهای ماندگار در ادبیات بدل شد.
-
غفلت ۴۵ ساله از شهید شیرودی؛ ستاره کردستان
از حماسه بازیدراز تا انفعال فرهنگی
مرضیه کیان، خبرنگار: هشتم اردیبهشت یادآور پرواز ابدی مردی است که آسمان غرب کشور هنوز طنین پرههای بالگرد او را در سینه حبس کرده است. امروز در آستانه ۴۵امین سالگرد شهادت خلبان علیاکبر قربانشیرودی، نام او بیش از هر زمان دیگری بر تارک تاریخ دفاع مقدس میدرخشد. شهیدی که رهبر شهید انقلاب دربارهاش فرمودند اولین نظامی است که به او اقتدا کردهاند. با این حال، این درخشش همواره با غفلتی تاملبرانگیز در عرصه فرهنگ، هنر و ادبیات همراه بوده است. پس از گذشت چهار دهه و نیم، این اسطوره بلامنازع پرواز هنوز تشنه روایتی فاخر و درخور شان است. گزارش پیش رو، با نگاهی به زوایای خاص زندگی این اسطوره، به بررسی خلأ موجود در انتقال هنری میراث او میپردازد؛ قهرمانی که رکورددار پروازهای جنگی جهان بود، اما سهمش از پرده نقرهای سینما و قفسه کتابخانهها، تاکنون آثاری شتابزده، ضعیف و گاه دور از عمق واقعیتهای سترگ زندگیاش بوده است.
-
روایتگری در لحظه صفر
زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: مجموعه تلویزیونی «سرو، سپید، سرخ» در شرایطی تولید شد که کشور درگیر یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خود بود. اهمیت این مجموعه در این است که فرآیند نگارش فیلمنامه، برنامهریزی و تولید فنی آن همزمان با روزهای نبرد و زیر سایه حملات موشکی و پهپادی دشمن آغاز شد و به سرانجام رسید. در حالی که در شرایط مشابه، بسیاری از پروژههای هنری به دلیل مخاطرات امنیتی و ناامنیهای ناشی از بمباران متوقف میشدند، «سرو، سپید، سرخ» با مشارکت همدلانه ۱۴ کارگردان مطرح سینما و صدها هنرمند، به نمادی از مقاومت فرهنگی و روایتگری در لحظه تبدیل شد.
تیتر سه سرویس
-
واکنش حسین پاکدل به برخی هنرمندان:
بد رفوزه شدید!
حسین پاکدل خطاب به برخی هنرمندان نوشت: شما کجا بودید؟ کنج عافیت؟ بیطرف بودید؟ کدام بیطرفی؟! طرف بیطرف تردید و ترس و ملاحظه و خودجدابینی، کدام طرف است؟ از اتفاق وقت وزش باد، بیطرفی معانی عیان دارد. تنها بزدلان در بزنگاه طوفان دهر بیطرفاند.
-
-
۱۶۸ نهال مثمر به یاد شهدای میناب کاشته شد
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، به یاد دانشآموزان و معلمان شهید مدرسه «شجره طیبه» میناب، ۱۶۸ نهال مثمر را در خیابان حجاب کاشت.
-
نمایشگاه «میراث وطن، خلیج فارس» در کتابخانه جندی شاپور
به مناسبت روز ملی خلیج فارس، نمایشگاهی با عنوان «میراث وطن، خلیج فارس» از تاریخ دهم اریبهشت تا بیستم همین ماه در کتابخانه جندی شاپور ایران مال برگزار خواهد شد.
-
مسابقه «داستانک طنز خلیج فارس» برگزار میشود
دفتر طنز حوزه هنری به مناسبت روز ملی خلیج فارس، مسابقه ادبی-هنری با عنوان «داستانک طنز خلیج فارس» برگزار میکند؛ رویدادی که هدف آن ترویج نگاه طنزآمیز، خلاق و بومی به یکی از مهمترین نمادهای تاریخی و هویتی ایران است.
-
نقل چهارشنبهها از آنها که ستون خیمه ایران شدند/۱
تخته سیاه بوی باروت و سکوت تهران
مرضیه کیان - خبرنگار: پس و پیش ۱۰ ماه از آن سحرگاه شوم در جنگ ۱۲ روزه میگذرد. روزی که آسمان تهران چاک خورد و مریم بابایی، معلم بازنشسته ما، در سنگر خانهاش پر کشید. این واگویه زنی روزنامهنگار با تهران است. قصه اولین شهیدی که پیکرش به قطعه ۴۲ بهشت زهرا (س) آمد تا شکوه ایستادگی را به رخ شلوغیهای این شهر بکشد.
-
پاسداری از میراث جاودان در سالروز اخراج استعمارگران
خلیج فارس؛ خلیج نامیرا
محمد علیبیگی: دهم اردیبهشت در تقویم ایران، تنها یک روز معمولی در میان اوراق سالنامه نیست؛ بلکه یادآور حماسهای ملی، تاریخی و فرهنگی است؛ روزی که به نام روز ملی «خلیج فارس» گره خورده است. این پهنه آبی استراتژیک، از سپیدهدم تاریخ بشر نه تنها شریانی حیاتی برای تجارت، اقتصاد و ارتباطات جهانی میان شرق و غرب بوده، بلکه هویت و نام آن در تار و پود تاریخ، جغرافیا و فرهنگ تمدنهای بشری ریشه دوانده است. اما پرسشهای اساسی اینجاست که این نامگذاری از کجا نشأت گرفت؟ اسناد تاریخی و باستانی چه حقایقی را در دل خود نهفته دارند؟ و در مسیر پاسداری از این نام کهن، هنر، رسانه و نهادهای مدنی چه نقشی ایفا کردهاند؟ در این نوشتار جامع، به بررسی ابعاد مختلف این موضوع میپردازیم.
-
روایتی از زیست و میراث سیمین دانشور؛ بانوی نخستینها و پیشگوی امید
میخواهم امیدوار باشم
شاید تقدیر چنین بود که تولدش در نخستین سحرگاهان قرن چهاردهم خورشیدی گویی با خصلت پیشگویی گره بخورد؛ قرنی که برای ایران و ایرانی، لبریز از تلاطم و حوادث پیشبینیناپذیر بود و در میان این حجم از غوغا، حضور جانی صاحب شهود الزامی مینمود تا گویی از ورای پردههای زمان، فردا را به تماشا بنشیند و روایتگر ناگفتهها باشد. سخن از سیمین دانشور است؛ بانویی که نامش در شناسنامه فرهنگی این مرزوبوم با واژه «نخستین» پیوندی دیرینه دارد و با ایستادن در صف اول تاریخ، جسورانه راهی نو را برای تماشای جهان گشود و به اسوهای ماندگار در ادبیات بدل شد.