• شبیخون به سفره

    چرا سفره ایرانی فرهنگ و هویت خود را گم کرد؟

    شبیخون به سفره

    بوی زعفران دم‌کرده، پیازداغ عسلی و نعناداغ دیگر راهنمای کوچه‌های شهر نیست. سال‌هاست زنگ پایان روزمرگی شهری با صدای زنگ پیک موتوری و پاکت‌های مقوایی چرب به صدا درمی‌آید. ما بی‌آنکه اعلام جنگی در کار باشد، تاریخ زیسته خود را کف دیس‌های یکبار مصرف فست‌فودها جا گذاشتیم.

  • گفت‌وگو با کتاب؛ از یک شعار تا یک مطالبه فرهنگی

    گفت‌وگو با کتاب؛ از یک شعار تا یک مطالبه فرهنگی

    قرار است از امروز، شنبه ۲۳ آبان، کتاب در شهرها و روستاهای مختلف ایران بیش از روزهای معمول به چشم بیاید؛ از کتابخانه‌های عمومی و دانشگاه‌ها گرفته تا کتاب‌فروشی‌ها، انجمن‌های ادبی و مراکز فرهنگی. سی‌وچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار «با کتاب گفت‌وگو کنیم» از ۲۳ تا ۳۰ آبان برگزار می‌شود؛ رویدادی که امسال با بیش از دو هزار برنامه پیش‌بینی شده، تلاش دارد کتاب را از یک موضوع فرهنگی و مناسبتی به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل کند. اما در شرایطی که صنعت نشر با مشکلات اقتصادی متعددی روبه‌روست و دسترسی به کتاب برای بخش زیادی از جامعه آسان نیست، پرسش اصلی این است که این برنامه‌ها تا چه اندازه می‌توانند به هدف خود نزدیک شوند و چه چیزی پس از پایان هفته کتاب باقی خواهد ماند؟

  • همزیستی نسل امروز با تنهایـی داستایفسکی

    همزیستی نسل امروز با تنهایـی داستایفسکی

    در یکی از ویدئوهای پربازدید تیک‌تاک، جوانی رو به دوربین می‌گوید: «فکر می‌کنی عشق را می‌شناسی، تا اینکه شب‌های روشن داستایفسکی را می‌خوانی.» ویدئو تنها یک دقیقه و نیم طول می‌کشد، اما برای یک داستان کوتاه از سال ۱۸۴۸ کافی است تا دوباره به صدر توجه خوانندگان بازگردد. بیش از دو میلیون نفر این ویدئو را دیده‌اند و هزاران نفر زیر آن درباره عشقی حرف زده‌اند که شاید بیش از آنکه یک رابطه واقعی باشد، حاصل خیال‌پردازی و تنهایی یک مرد جوان باشد. حالا، با گذشت حدود یک قرن و نیم پس از انتشار «شب‌های روشن»، شخصیت اصلی این داستان دوباره در شبکه‌های اجتماعی زندگی می‌کند؛ این بار نه در خیابان‌های سن‌پترزبورگ، بلکه در صفحه تلفن همراه نسلی که ظاهرا فاصله زیادی با جهان داستایفسکی دارد.

  • آزاد مَرد

    بازخوانی کارنامه مردی که سفارتخانه‌های استعمار را بست

    آزاد مَرد

    سحرگاه نوزدهم آبان سال ۱۳۳۰، سکوت لشکر دو زرهی تهران با غرش چند گلوله شکست تا مردی پیش چشم جوخه آتش جان بدهد که زندگی او یکسره شور، آگاهی و پیکار قلم بود. حسین فاطمی در ۳۷ سالگی تیرباران شد، اما کارنامه او پیش از آنکه در هیات وزیر امور خارجه بسته شود، میان اوراق روزنامه و کلمات بیدارگر جان گرفته بود. سیاستمداری که تیغ سانسور و تهدید را تاب آورد، نفت را سرمایه استقلال خواست و پیوند اندیشه با عمل را معنا کرد. اکنون در سالمرگ این نام اثرگذار، فراتر از روایت تلخ جوخه اعدام، میراث فکری و منش فرهنگی او اهمیت دارد؛ چرا که او روزنامه‌نگاری را سنگر آزادی ساخت. مرور زیست مردی که شجاعت اندیشیدن را قربانی مصلحت نکرد، پرسش‌هایی تازه پیش روی انسان معاصر می‌گذارد؛ این یادداشت سفری است به افق باختر امروز.

تیتر سه سرویس