• شیراز، از دریچه چشم آینه‌داران سخن

    به بهانه نیمه اردیبهشت، روز شیراز

    شیراز، از دریچه چشم آینه‌داران سخن

    شیراز، پیش از آنکه نامی بر پهنه جغرافیای فلات ایران باشد، یک مفهوم، یک استعاره و یک شیوه زیستن است که در بطن آن، تاریخ، هنر و معنویت با یکدیگر چنان گره خورده‌اند که جدایی‌شان ناممکن می‌نماید. این شهر که در میان آغوش مهربان کوه‌های زاگرس و در ارتفاعی که اعتدال را معنا می‌بخشد آرمیده، از سمت غرب به کوه دراک و از شمال به رشته‌کوه‌های بمو، سبزپوشان، چهل‌مقام و باباکوهی تکیه داده است تا پناهگاهی امن برای فرهنگ و تمدن ایرانی در طول سده‌های متمادی باشد. در هزارتوهای اساطیر کهن، بنای این شهر را به تهمورث دیوبند، پادشاه پیشدادی، نسبت می‌دهند و برخی دیگر نام آن را برگرفته از فارس، پسر آشور یا ریشه‌های اوستایی به معنای شهر راز می‌دانند؛ رازی که گویی در میان خشت خشت بناها، عطر نارنجستان‌ها و سطر سطر اشعار بزرگانش نهفته است.

  • عقد عاشقی در میدان مقاومت

    پیوند عشق و حماسه در روزهای مقاومت

    عقد عاشقی در میدان مقاومت

    مرضیه کیان- خبرنگار: این شب‌ها، خیابان‌ها و میادین شهرهای ایران تنها صحنه حضور و اجتماعات شبانه مردم نیستند؛ بلکه به تالار آینه‌ای برای پیوندهای آسمانی و آغاز زندگی‌های مشترک تبدیل شده‌اند. در روزگاری که تجملات و هزینه‌های سرسام‌آور، سایه سنگینی بر سنت حسنه ازدواج انداخته است، زوج‌های جوانی پیدا شده‌اند که نقطه آغاز هم‌سفری‌شان را در دل تجمعات مردمی، موکب‌ها و از همه مهم‌تر، در جوار مزار شهدا رقم می‌زنند.

  • پرواز از کلاس درس تا آسمان شهادت

    درنگی بر مسیر نورانی نخبگانی که عشق را برگزیدند

    پرواز از کلاس درس تا آسمان شهادت

    مرضیه کیان- خبرنگار: در تقویم افتخارات این سرزمین، روزهایی وجود دارد که یادآور درخشش بی‌نظیر جوانانی است که مرزهای علم و دانش را درنوردیدند، اما در بزنگاه‌های حساس تاریخی، دانشگاه و آزمایشگاه را رها کرده و به دانشگاهی بزرگ‌تر در وسعت جبهه‌های حق علیه باطل پیوستند.

  • ماکان، جاویدالاثر است؛ نه مفقودالاثر

    روایتی تکان‌دهنده از دانش‌آموز کلاس اولی مدرسه میناب

    ماکان، جاویدالاثر است؛ نه مفقودالاثر

    مرضیه کیان- خبرنگار: گاهی یک نام، نه فقط یادآور یک انسان، که زخمی عمیق و همیشگی روی قلب یک شهر است و میناب این روزها چنین زخمی بر سینه دارد؛ زخمی باز و سوزان به نام «ماکان نصیری». پسری هفت ساله که روزهاست یادش در ویرانه‌های دبستان شجره طیبه جاری است و نبودنش در هوای سوخته میناب نفس می‌کشد.

تیتر سه سرویس

  • آوار نوبنیاد و پرواز مریم

    نقل چهارشنبه‌ها از آنها که ستون خیمه ایران شدند

    آوار نوبنیاد و پرواز مریم

    مرضیه کیان- خبرنگار: هفته دوم است که گذر این قلم به قطعه ۴۲ بهشت زهرا (س) افتاده. نقل امروز ما فقط برای اهل این شهر نیست، حرف دل یک آب و خاک است که در گلوی تهران فریاد می‌شود تا تمام عالم بشنوند. هفته پیش از مریم بابایی گفتم و حالا قصه مریم مینایی را روایت می‌کنم؛ مسافر دیگر این قطعه که حکایت رفتنش، جگر کوه را آب می‌کند و سنگ را به ناله وا می‌دارد.

  • تنگه هرمز ؛ پر سوم سیمرغ

    ودیعه‌ای بی بدیل که سیمرغ به زال هدیه داد برای روز مبادا

    تنگه هرمز ؛ پر سوم سیمرغ

    تاریخ ایران، برخلاف بسیاری از تمدن‌ها و کشورهای تازه‌ساز، تنها بر خاک بنا نشده؛ بلکه بر ریشه‌های بنیادین خرد و خاک استوار است که در بزنگاه‌های بزرگ، از متن خارج شده و در کالبد جغرافیا حلول می‌کند.

  • عقد عاشقی در میدان مقاومت

    پیوند عشق و حماسه در روزهای مقاومت

    عقد عاشقی در میدان مقاومت

    مرضیه کیان- خبرنگار: این شب‌ها، خیابان‌ها و میادین شهرهای ایران تنها صحنه حضور و اجتماعات شبانه مردم نیستند؛ بلکه به تالار آینه‌ای برای پیوندهای آسمانی و آغاز زندگی‌های مشترک تبدیل شده‌اند. در روزگاری که تجملات و هزینه‌های سرسام‌آور، سایه سنگینی بر سنت حسنه ازدواج انداخته است، زوج‌های جوانی پیدا شده‌اند که نقطه آغاز هم‌سفری‌شان را در دل تجمعات مردمی، موکب‌ها و از همه مهم‌تر، در جوار مزار شهدا رقم می‌زنند.

  • «ایران پیروز» برگزار می‌شود

    پویشی با محوریت آثار تولید شده توسط کودکان و نوجوانان

    «ایران پیروز» برگزار می‌شود

    پویش شعر، داستان، خاطره‌نگاری و نثر ادبی «ایران پیروز» ویژه کودکان و نوجوانان هفت تا ۱۸ سال برگزار می‌شود.

  • برندگان پولیتزر ۲۰۲۶ در بخش کتاب معرفی شدند

    روایتی از جنگ جهانی برنده شد

    رمان «فرشته سقوط کرده» درباره جنگ جهانی اول و نمایشنامه «آزادی» از برندگان پولیتزر ۲۰۲۶ در بخش کتاب هستند.

  • «علف» و الفبای نوشتن

    «علف» و الفبای نوشتن

    نگاه نخست به مستند «علف» و سپس خواندن آن دو چیز را پیش چشمم آورد؛ سفرنامه‌نگاری و قوم‌نگاری. گویی نخستین تمرین نویسندگی، آغازیدن یا آزمودن زور بازوی نوشتن، می‌تواند سفرنامه‌نویسی باشد؛ بنگرید قصه‌های مجید را که هوشنگ مرادی‌کرمانی از دل سفرهای کوتاه و دراز خود، به تعجیل یا تاخیر نگاشت و البته از تخیل خود لختی رنگی بر آن زد که خریدار بیشتری جذب کند. از دیرباز سفرنامه‌نویسی در ایران و انیران، مشتاقان و طرفداران پرو پاقرصی داشته است.

  • شیراز، از دریچه چشم آینه‌داران سخن

    به بهانه نیمه اردیبهشت، روز شیراز

    شیراز، از دریچه چشم آینه‌داران سخن

    شیراز، پیش از آنکه نامی بر پهنه جغرافیای فلات ایران باشد، یک مفهوم، یک استعاره و یک شیوه زیستن است که در بطن آن، تاریخ، هنر و معنویت با یکدیگر چنان گره خورده‌اند که جدایی‌شان ناممکن می‌نماید. این شهر که در میان آغوش مهربان کوه‌های زاگرس و در ارتفاعی که اعتدال را معنا می‌بخشد آرمیده، از سمت غرب به کوه دراک و از شمال به رشته‌کوه‌های بمو، سبزپوشان، چهل‌مقام و باباکوهی تکیه داده است تا پناهگاهی امن برای فرهنگ و تمدن ایرانی در طول سده‌های متمادی باشد. در هزارتوهای اساطیر کهن، بنای این شهر را به تهمورث دیوبند، پادشاه پیشدادی، نسبت می‌دهند و برخی دیگر نام آن را برگرفته از فارس، پسر آشور یا ریشه‌های اوستایی به معنای شهر راز می‌دانند؛ رازی که گویی در میان خشت خشت بناها، عطر نارنجستان‌ها و سطر سطر اشعار بزرگانش نهفته است.

  • از تئاتر بخوانید

    بازسازی تالار هنر و خوانش هفتگی آثار بیضایی

    تالار هنر که به عنوان قطب تخصصی تئاتر کودک و نوجوان در پایتخت شناخته می‌شود، پس از پشت سر گذاشتن دوران بازسازی، آماده است تا دوباره میزبان هنرمندان، نمایش‌ها و کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به هنر نمایش باشد.

  • رضا امیرخانی چهره اول «به استقبال» کتابخانه‌های عمومی شد

    رضا امیرخانی چهره اول «به استقبال» کتابخانه‌های عمومی شد

     با هدف معرفی نویسندگان اثرگذار ادبیات ایران، نخستین بسته محتوایی «به استقبال» منتشر شد.

  • سه دهه در پیشخوان آگاهی

    سه دهه در پیشخوان آگاهی

    زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ :تاریخ مطبوعات و رسانه در ایران، آیینه‌ای تمام‌نما از تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه‌ای است که بیش از یک قرن و نیم برای دستیابی به آگاهی و نوسازی کوشیده است. نمایشگاه مطبوعات ایران که حالا با نام «نمایشگاه رسانه‌های ایران» شناخته می‌شود، نه تنها یک رویداد صنفی، بلکه یک پدیده فرهنگی-اجتماعی است که سالروز اولین برگزاری آن، بهانه‌ای برای بازخوانی حافظه جمعی اهالی قلم و رسانه فراهم می‌آورد. در این متن و در گفت‌وگو با فرشاد مهدی‌پور معاون سابق امور رسانه‌ای و تبلیغات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تلاش شده تا علاوه بر مروری بر روند برگزاری این نمایشگاه از نخستین دوره تا بیست‌وچهارمین دوره در سال ۱۴۰۲، نگاهی تجربی بر برگزاری، کارکردها، چالش‌ها و چشم‌اندازهای آن داشته باشیم.