آگاه: یکی از نکات قابل توجه در مورد این دوره از جشنواره حضور پررنگ، گروه‌های تئاتری از استان‌های مختلف بود. به همین بهانه در ادامه نگاهی خواهیم داشت به برخی از مشکلات این گروه‌های تئاتر در شهر و استان‌های خود.
حجت یداللهی، کارگردان تئاتر «بنگ لال» از شهر فارسان استان چهارمحال و بختیاری: بزرگ‌ترین دغدغه گروه ما و دیگر گروه‌های حاضر در استان، نخست نبود امکانات و دوم مسئله مخاطب است. در اجرای عمومی نمی‌توانیم به لحاظ اقتصادی مانور دهیم و شرایط قابل مقایسه با تهران نیست. ‌به‌رغم وجود هنرمندان بسیار کاربلد و حرفه‌ای، در بحث اجرای عمومی با فقر تماشاگر مواجهیم. علاوه بر چالش‌های فرهنگی و سالن مناسب، مسئله جذب مخاطب بیشتر و رسیدن به درآمدزایی اقتصادی نیز از مشکلات جدی هنرمندان این منطقه است. این مسائل به شدت هنرمندان استان ما را آزار می‌دهد.
آژمان بیژنی‌نسب، کارگردان تئاتر «جهنمیان» از شیراز: مشکلات زیرساختی و مسائل این‌چنینی وجود دارد، اما اینها دلیلی برای توقف تولید اثر نیست. ما کارمان را ادامه می‌دهیم. از نظر سالن مشکل خاصی نداریم و سالن موجود است، اما از لحاظ کیفیت سالن، اجرا با گروه‌های پرجمعیت چالش‌هایی دارد. دوست داریم استانداردهایمان به استانداردهای بین‌المللی نزدیک‌تر شود، که طبیعتا چنین امکاناتی در حال حاضر وجود ندارد و امیدواریم به مرور این اتفاق بیفتد.
احسان جانمی، کارگردان تئاتر «یک تن» از اصفهان: اصفهان هنرمندان بسیار خوبی دارد که گه‌گاه از سوی حوزه هنری و سازمان فرهنگی-تفریحی شهرداری حمایت می‌شوند، اما حمایت‌های اساسی از سوی دیگر نهادهای مسئول به اندازه کافی صورت نمی‌گیرد. مشکل اول، زیرساخت است. سالن‌های مناسب برای اجرا بسیار کم یافت می‌شوند یا سالن‌ها به بخش خصوصی اجاره داده شده‌اند که هنرمندان تئاتر را در مضیقه قرار می‌دهد. همچنین از نظر کیفیت صدا، نور و برنامه‌ریزی با چالش مواجهیم. با این حال، ما امید، استعداد و انرژی داریم و به کارمان ادامه می‌دهیم. مردم اصفهان به شدت هنردوست هستند و در شرایط مناسب با اشتیاق از تئاتر استقبال می‌کنند، اما مسئله معیشت و اقتصاد را باید در نظر گرفت. در شرایط فعلی، تئاتر در سبد کالای فرهنگی بسیاری از خانواده‌ها قرار نمی‌گیرد. اگر اقتصاد و مناسبات اجتماعی تسهیل شود، مردم اصفهان با علاقه زیادی به تئاتر روی می‌آورند.