آگاه: ماچادو، چهره جنگ‌طلب ونزوئلا و برنده امسال جایزه صلح نوبل که جایزه خود را به ترامپ هدیه داد، از طرف رئیس‌جمهور آمریکا به عنوان فردی فاقد احترام در ونزوئلا معرفی شد که در فردای این کشور نقشی نخواهد داشت!
پس از این موضع‌گیری ترامپ، بسیاری از تحلیلگران نوشتند که عاقبت ماچادو، عاقبت وطن‌فروشی و دل بستن به اجنبی است. ترامپ دنبال نفت ونزوئلا و رویارویی با چین با سلاح نفت است، نه نسخه آمریکایی دموکراسی و دل بستن به امثال ماچادوی خائن. دو نفر از نزدیکان کاخ سفید به روزنامه واشنگتن‌پست گفتند که دلیل عدم علاقه دونالد ترامپ به تقویت رهبر اپوزیسیون ونزوئلا «مارینا، کورینا ماچادو»، تصمیم او برای گرفتن جایزه صلح نوبل بوده است.
طبق گزارش این رسانه، به‌رغم تلاش‌های اخیر ماچادو و چاپلوسی‌هایش در قبال ترامپ، دلخوری رئیس‌جمهور آمریکا از او درباره جایزه صلح نوبل ادامه دارد. بنا بر گزارش واشنگتن‌پست، دو نفر از نزدیکان کاخ سفید گفتند که عدم علاقه ترامپ به تقویت ماچادو، ناشی از تصمیم او برای پذیرش صلح نوبل است؛ جایزه‌ای که رئیس‌جمهور آمریکا آشکارا آرزوی آن را داشته است. به گفته یک فرد نزدیک به کاخ سفید، اگرچه ماچادو در نهایت گفت که صلح نوبل را به ترامپ تقدیم می‌کند، اما پذیرش این جایزه توسط او گناه کبیره بود. رئیس‌جمهور آمریکا روز شنبه در یک کنفرانس خبری درباره آینده ونزوئلا پس از بازداشت رئیس‌جمهور این کشور و انتقال او به آمریکا گفته بود که در حال حاضر معاون نیکلاس مادورو، آمادگی خود را برای همکاری کامل با واشنگتن ابراز داشته است.
ترامپ با ریختن آب پاکی روی دست رهبر اپوزیسیون ونزوئلا افزود، ماچادو از احترام و حمایت کافی در داخل ونزوئلا برای کنترل این کشور برخوردار نیست و با او همکاری نخواهد شد.
 یک شخص نزدیک به کاخ سفید به واشنگتن‌پست گفت: اگر ماچادو جایزه نوبل را رد می‌کرد و می‌گفت من نمی‌توانم آن را بپذیرم چون این جایزه دونالد ترامپ است، امروز او رئیس‌جمهور ونزوئلا بود.

توهمات ماچادو
اما ماریا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا در نخستین اظهارنظر از زمان حمله آمریکا به ونزوئلا وعده داده که به کشورش برمی‌گردد. به نقل از خبرگزاری فرانسه، وی در ادامه صحبت‌هایش با بیان اینکه دلسی رودریگز ،سرپرست دولت یکی از معماران اصلی شکنجه، پیگرد،‌ فساد و قاچاق مواد مخدر است، گفت: من به دنبال این هستم که هرچه سریع‌تر به کشورم برگردم. رودریگز که تمایل خود را برای همکاری با واشنگتن نشان داده است، در زمان ریاست‌جمهوری نیکولاس مادورو، معاون او بود.
ماچادو در ادامه گفت رودریگز مورد قبول و پذیرش مردم ونزوئلا نیست و رای‌دهندگان در طرف مخالف او هستند. وی که از مکانی نامعلوم با شبکه خبری فاکس‌نیوز گفت‌وگو می‌کرد، گفت: در انتخاباتی آزاد و عادلانه، ما با بیش از ۹۰ درصد آرا پیروز خواهیم شد، من شکی ندارم. رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، ماچادو همچنین قول داد که ونزوئلا را به قطب انرژی قاره آمریکا تبدیل کند و تمام این ساختارهای جنایی را که به هموطنانش آسیب رسانده است، از بین ببرد و قول داد که میلیون‌ها ونزوئلایی را که مجبور به فرار از کشور شده‌اند، به خانه بازگرداند.
ماچادو همچنین خاطرنشان کرد مایل است که جایزه صلح نوبل خود را به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بدهد و افزود: این مسئله هنوز اتفاق نیفتاده اما به طور قطع دوست دارم چنین کاری را انجام دهم. ماچادو، همچنین به فاکس‌نیوز گفت که از اکتبر ۲۰۲۵ با دونالد ترامپ صحبت نکرده است. ماچادو در برنامه هانیتی شبکه فاکس‌نیوز افزود: در واقع، من در ۱۰ اکتبر، همان روزی که جایزه صلح نوبل اعلام شد، با رئیس‌جمهور ترامپ صحبت کردم، اما از آن زمان با او صحبت نکرده‌ام.
ماچادو ماه گذشته ونزوئلا را برای دریافت جایزه به نروژ ترک کرد و از آن زمان تاکنون بازنگشته است. تقلای ماچادو برای بازگشت به ونزوئلا و دریافت پست ریاست‌جمهوری در شرایطی است که از منظر آمریکایی‌ها، ماچادو فردی فاقد صلاحیت است و ماموریت این عنصر خائن برای ایجاد دوپارگی و اختلاف در جامعه ونزوئلا به پایان رسیده است و او نباید چشم طمع به منصب ریاست‌جمهوری داشته باشد.

جنگ‌طلب نوبلیست!
ماچادو، سیاست‌مدار راست‌گرای ونزوئلایی و از چهره‌های اصلی اپوزیسیون این کشور است. وی چندی پیش در حالی جایزه صلح نوبل را برد که سابقه‌ای طولانی در حمایت از کودتاها، مداخلات نظامی آمریکا و رژیم جنایتکار اسرائیل دارد، رژیمی که با بمباران مردم بی‌دفاع غزه به نماد آشکار نسل‌کشی در طول تاریخ بدل شده است. ماریا ماچادو در سال‌های اخیر بارها خواستار دخالت نظامی آمریکا در ونزوئلا شده است، اقدامی که معنایی جز تحمیل حکومت مطلوب واشنگتن بر مردم این کشور ندارد. پس از حملات آمریکا به تاسیسات هسته‌ای ایران با استفاده از بمب‌های GBU، ماچادو با تمجید از دونالد ترامپ، خطاب به او گفت که کاراکاس از تهران نزدیک‌تر است؛ بدین معنا که ترامپ باید به ونزوئلا نیز حمله کند. در همان زمان، استقرار ناوگان نظامی آمریکا در دریای کارائیب برای تهاجم به ونزوئلا نیز با حمایت آشکار ماچادو همراه بود.
ماچادو منتقد و اپوزیسیون دولت مادورو و سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی دولت بوده است؛ در دو دهه گذشته، در همه بحران‌های سیاسی ونزوئلا در کنار نیروهای ضددموکراتیک حضور فعال داشته است؛ از حمایت از کودتای ۲۰۰۲ علیه هوگو چاوز و اعتصاب کارفرمایی ۲۰۰۳ تا مخالفت با نتایج همه‌پرسی ۲۰۰۴. در سال ۲۰۱۴ نیز در طرح لاسالیدا به همراه لئوپولدو لوپز و آنتونیو لدزما خواستار براندازی دولت با تحریک اعتراضات خشونت‌آمیز شد و در ۲۰۱۹ با حمایت از خوان گوایدو درعمل به بازوی سیاست‌های واشنگتن تبدیل شد.
ماچادو در سال‌های اخیر از الگوی حکمرانی آلورو اوریبه، رئیس‌جمهور سابق کلمبیا، تمجید کرده است؛ چهره‌ای که به‌دلیل سرکوب خونین مخالفان به دولت ترور معروف است. او با افتخار از روابط حزب خود، ونته ونزوئلا، با حزب لیکود رژیم اسرائیل سخن گفته و در پیامی اعلام کرده است: امروز همه کسانی که از ارزش‌های غرب دفاع می‌کنند، در کنار دولت اسرائیل هستند؛ متحد حقیقی آزادی. با وجود تمام مواضع ضدصلح و جنگ‌طلبانه ماچادو و حمایت از رژیم جنایتکار صهیونیستی، چندی پیش کمیته نوبل اعلام کرد که او نماد تعهد به صلح و عدالت در سطح ملی و بین‌المللی است و تلاش‌هایش توانسته توجه جهانی را جلب کند!
بعد از حمله آمریکا به ونزوئلا، بسیاری انتظار داشتند دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا به دنبال ربوده شدن نیکلاس مادورو، اپوزیسیون به رهبری ماریا ماچادو را بر سر کار بیاورد، اما ترامپ صریح اعلام کرد که ماچادو در ونزوئلا احترام کافی و صلاحیت هدایت کشور را ندارد. پیش از آن، ماچادو به‌عنوان یک نیروی هماهنگ با سیاست‌های آمریکا در ونزوئلا شناخته می‌شد و بارها از واشنگتن خواسته بود که به کشورش حمله نظامی کند یا مردم ونزوئلا را در محاصره اقتصادی بیشتر قرار دهد.
پس از اتفاقات اخیر در ونزوئلا یکی از کاربران فضای مجازی طی پستی در ایکس نوشت: ترامپ ماچادو را تف کرد در زباله‌دان تاریخ. کسی که به مملکت خودش خیانت کند خط قرمز دیگری در خیانت ندارد و حتی در چشم ارباب فاتح خود مطرود و منفور است و قابل اعتماد نیست.