آگاه: پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷، دارای دستاوردهای فراوانی بود. نتایج عملکرد جمهوری اسلامی در حوزههای سهگانه را دستهبندی کردیم و پس از آن مروری بر پیشرفتهای ایران در بخشهای مختلف کردهایم تا مطالبه حضرت آیتالله خامنهای از رسانهها مبنی برآنکه دستاوردها و پیشرفتهایی که به آن دست یافتهایم را به خوبی برای مردم تبیین کنید، مورد توجه قرار گیرد.
مولفههای قدرت
پیشرفت علمی
پیشرفت در نظامیگری
پیشرفت در سازندگی
داشتن عزت بینالمللی و زیرسلطه نبودن
وجود استقلال و آزادی
اعتماد به نفس ملی با نیروی ایمان
سپاه و بسیج و جهاد و حرکتهای عمومی
پیشرفت همه جانبه و ایجاد انقلاب علمی و رشد و توسعه علم و فناوری در کشور
قطب پزشکی و درمان بودن ایران
دانش بالا در زمینه نانو
پیشرفت در فناوری رادار و صنایع هوافضا
پیشرفت در علوم زیستی
ساخت داروهای نوترکیب و رادیوداروهای مهم
صنعت بسیار مهم سلولهای بنیادی
گسترش امید و نشاط
استقلال سیاسی
ترویج جرات مقابله با قدرتهای دنیا
درهم شکستن خطکشی سلطهگر و سلطهپذیر
شکل گیری هویت اسلامی برای ملتهای مسلمان
برافراشتن پرچم اخلاق و معنویت در دنیا
سخن گفتن از عدالت و مظلومیت در منبرهای عظیم جهانی
زنده شدن امید در دل جوامع
کمک عقلانی و منطقی به کشورهای منطقه
آنچه بیان شد نشان میدهد ایران در دوره «پسا پهلوی» در علم و فناوری و صنعت دفاعی حرفی برای گفتن دارد و دلیل، دستیابی مردم به «استقلال سیاسی» است! دیگر سکاندار کاخ سفید یا سفرای آمریکا و انگلیس برای این مرز و بوم تعیینتکلیف نمیکنند و هرچه به دست آمده با تلاش جوانان و دانشجویان ایرانی است و باید با همین شتاب استمرار یافت، کما اینکه رهبر انقلاب اول مهر در گفتوگویی با مردم، تنها راه علاج و پیشرفت کشور را قوی شدن در همه ابعاد نظامی، علمی، دولتی، ساختاری و سازمانی خواندند و افزودند: افراد هوشمند و صاحبنظران دلسوز باید راههای تقویت کشور را پیدا و دنبال کنند چرا که در صورت قوی شدن، طرف مقابل دیگر حتی تهدید هم نمیکند. بارها این نکته نیز یادآوری شد: دست پر ایران در حوزه دفاعی ماحصل جنگ تحمیلی هشت ساله با رژیم بعث عراق بود. در آن دوره ایران، یک نظامی تازه تاسیس بود که هنوز ارکان و نهادهای حاکمیت به صورت کامل مشخص و مستقر نشده بودند، حال جنگی تحمیل شد و مردم و نیروهای نظامی با دست خالی و با توکل و هدایتهای پیرجماران مقابل دشمن بعثی ایستادگی کردند؛ در دوران جنگ ما حتی سیمخاردار هم نمیتوانستیم در داخل تولید کنیم، اما هماکنون اکثر نیازهای دفاعی خود را در داخل تولید میکنیم و حتی سلاحهای بسیار پیشرفته میسازیم. این دستاوردهای بزرگ از ثمرههای دفاع مقدس است که باید قدر این خودکفایی در صنایع نظامی را بدانیم. حقیقتا امروز، ایران دارای طیف وسیعی از موشکهای بالستیک و کروز است که از جمله آنها میتوان به موشکهای شهاب، قدر، سجیل، عماد، دزفول و خیبرشکن اشاره کرد. موشک سجیل، یک موشک بالستیک دو مرحلهای با سوخت جامد است که برد آن بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر گزارش شده است. همچنین، موشکهای کروز نظیر «سومار»، «هویزه» و «پاور» توان حمله به اهداف زمینی و دریایی را دارند. در حوزه موشکهای ضد زره، ایران موفق به تولید موشکهای پیشرفتهای نظیر «دهلاویه»، «طوفان» و «المختار» شده است که قابلیت انهدام تانکهای پیشرفته دشمن را دارند. همچنین، موشکهای ضد کشتی مانند «نور»، «قدیر»، «نصر» و «حرمس» نقش مهمی در توان دریایی ایران ایفا میکنند.
پیشرفت در حوزه پهپادها
ایران یکی از کشورهای پیشرو در زمینه تولید پهپادهای نظامی در جهان به شمار میرود. پهپادهای ایرانی به دلیل تنوع، برد بلند و قابلیتهای تهاجمی و شناسایی، جایگاه ویژهای در دکترین دفاعی کشور دارند. از جمله پهپادهای موفق ایرانی میتوان به شاهد-۱۲۹، شاهد-۱۳۶، کرار، فطرس، مهاجر-۶، صیاد و غزه اشاره کرد. پهپاد «شاهد-۱۲۹» یک پهپاد شناسایی و تهاجمی است که توانایی حمله به اهداف زمینی را دارد و در عملیاتهای نظامی نقش مهمی ایفا کرده است. همچنین، پهپاد «شاهد-۱۳۶» بهعنوان یک پهپاد انتحاری در بسیاری از نقاط جهان مورد توجه قرار گرفته است. از آنجا که حرف پهپادها به میان آمد، باید گذری هم به پرتاب سه ماهواره ایرانی داشته باشیم که اخیرا انجام شد و بازتاب گستردهای در رسانههای داخلی و بینالمللی پیدا کرد؛ هفتم دی ۱۴۰۴ بود که سه ماهواره ایرانی «کوثر»، «پایا» و «ظفر ۲» سوار بر موشک سایوز روسیه از پایگاه وستوچنی این کشور به فضا پرتاب و در مدار پایین زمین (لئو) مستقر شدند.
در همین رابطه، رسانه آذربایجانی «AnewZ» نوشت: ایران روز یکشنبه با موفقیت سه ماهواره را با استفاده از موشک سایوز روسی از شرق روسیه پرتاب کرد و این نشاندهنده آخرین مرحله از همکاری رو به رشد فضایی میان ایران و روسیه است. در کنار این رسانه، بسیاری از دیگر خبرگزاریها از جمله «ایندیپندنت نیوز پاکستان» و «میدل ایست مانیتور» نیز این خبر را مخابره کردند و البته برخی از آنها با تیتری مغرضانه و شیطنتآمیز به سراغ بازتاب این خبر رفتند. به عنوان مثال، رسانه «تایمز آو اسرائیل» با عنوان «روسیه سه ماهواره ایرانی را به مدار ارسال کرد» نوشت: ایران ادعا میکند که ماهوارههای کوثر، پایا و ظفر-۲ برای کاربردهای علمی و غیر نظامی هستند. دیگر رسانه متعلق به رژیم صهیونیستی موسوم به «اورشلیم پست» با تیتری مغرضانه اینگونه واکنش نشان داد: ایران به منظور ارسال پیام به اسرائیل، ماهوارههای جدیدی را از روسیه پرتاب کرد.
بالاخره پیشرفتها و توسعه ایران حسابی برای صهیونیستها سنگین تمام شد و با تایید دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا ۱۲ روز به خاک ایران حمله کردند تا با خیال خودشان جمهوری اسلامی سقوط کند و دیگر خبری از استقلال سیاسی در این کشور نباشد و آنها بتوانند همانند دوران پهلوی اول و دوم به منابع کشورمان دسترسی و از آن طریق منافع خود را کامل تامین کنند، اما نه تنها رویایشان برآورده نشد بلکه در دوره «پسا جنگ» پلههای ترقی دوباره یک به یک طی شد و باز این پیغام به دنیا مخابره شد: ایرانیها بیدی نیستند که با بادهای دشمنان بلرزند.
خبرگزاری «مهر» در گزارشی آورده بود: ایران پس از جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی موفق شده مجموعهای چشمگیر از دستاوردها را در چهار حوزه اصلی ثبت کند. این دستاوردها در شرایطی رقم خوردهاند که فضای غالب رسانهای، چه داخلی و چه جهانی، گاه تلاش میکند تصویری تاریک، ناامیدکننده و مأیوسکننده از کشور ارائه دهد؛ اما واقعیت ملموس، داستانی متفاوت را روایت میکند: داستان ایستادگی، توانمندی و پیشرفت ایران. آمارهای رسمی نشان میدهد که ۴۱ درصد اخبار کلان مربوط به زیرساختها، ۲۸درصد اقتصاد، ۲۷ درصد علم و فناوری و هفت درصد اجتماعی بودهاند. این توزیع و حجم دستاوردها (از تکمیل بزرگراهها و راهآهنها گرفته تا توسعه نیروگاهها، جهشهای فناورانه و رشد صادرات) نماد قدرت ملی و سرمایه امید برای جامعه است. با این حال، اغلب این موفقیتها در حد یک خبر کوتاه باقی ماندهاند؛ روایتهای مردمی، بستههای رسانهای متناسب با شبکههای اجتماعی و محتوای امیدآفرین برای جامعه طراحی نشده است. این همان خلأ روایت ملی است که رسانههای معاند با سرعت پر میکنند و تصویر کشور را مخدوش میسازند. هرچند ایران امروز به هیچ وجه قابل قیاس با ایران رضا و محمدرضا پهلوی نیست اما باید به یک نکته بسیار مهم توجه داشت؛ دشمنیها متوقف نمیشود و تا آنجا که بتوانند سنگهای زیادی خواهند انداخت تا مانع پیشرفت ایران شوند. از این رو رسانههای غربی از بهمن ۵۷ تا ۱۴۰۴ به صورت ویژه تحرکات و دستاوردهای علمی ما را رصد میکنند و واقف هستند سنگر دانشگاه و حضور جوانان منجر به دستیابی ایران به دستاوردهای کلان شده است.
در این زمینه، رهبر انقلاب ۲۷ مهر سال ۱۴۰۱ در دیدار نخبگان و استعدادهای برتر تحصیلی با بیان اینکه نخبه علمی و اساسا دانشگاه، جزو ارکان پیشرفت کشورند، فرمودند: «اینکه شما میبینید در مقاطع مختلف، نه فقط حالا، دیروز و پریروز، تلاش شده که دانشگاهها تعطیل بشود، کلاسها تعطیل بشود، بچهها سر کلاس نروند، استاد نرود و از این کارها، ناشی از این است؛ چون دانشگاه نقش اساسی دارد. حالا آن کسی که استاد را تلفنی تهدید میکند که اگر بروی، چنین و چنان، معلوم نیست خودش عامل اصلی باشد؛ عامل پشت صحنه مهم است. این به خاطر آن است که دانشگاه مهم است، دانشگاه برای پیشرفت کشور حیاتی است. هر چه دانشگاه را بتوانند لنگ کنند، تعطیل کنند، خراب کنند، ناقص کنند، برای دشمنان کشور و [دشمنان] پیشرفت کشور مغتنم است. پس بنابراین، دانشگاه از ارکان پیشرفت کشور است.»
مشق غیرت در میدان جنگ شناختی
مجتبی اکبری، آگاه مسائل سیاسی نیز درباره پیشرفتها گفت: بچههای دهه ۶۰ اگر دیروز در خاکریزهای جنوب و غرب مشق غیرت میکردند، امروز در سنگرهای پیچیدهتر جنگ شناختی و نبرد اقتصادی ایستادهاند. دشمن بداند، اگرچه ابزار نبرد از خمپاره به تحریم و عملیات روانی تغییر یافته، اما قاعده نبرد همان است که امامین انقلاب تبیین کردهاند: هزینه تسلیم به مراتب بیشتر از هزینه مقاومت است. ما آموختهایم که عقبنشینی در برابر مستکبر، تنها گرگ را جسورتر میکند. این آگاه مسائل سیاسی افزود: تجربه تاریخی به ما حکم میکند که هدف نهایی استکبار جهانی، نه این دولت و آن جناح، بلکه اصل وجودی ایران قوی است. دهه شصتیها اهل شرطیسازی اقتصاد و گرهزدن معیشت مردم به امضای فلان مقام غربی نیستند. ما به یقین رسیدهایم که قدرت، پیشنیاز مذاکره عزتمندانه است، نه محصول آن و این قدرت جز با تکیه بر توان داخلی و ایستادگی مومنانه حاصل نمیشود. این روحیه، یک حس نوستالژیک باقیمانده در صندوقچه تاریخ نیست، بلکه میراثی پویاست که آگاهانه به نسلهای بعد منتقل شده است. ایران مقتدر، زنجیرهای ناگسستنی از نسلهایی است که مسئولیت تاریخی خود را به درستی شناختهاند. دشمن باید بداند که با یک پدیده مقطعی روبهرو نیست، او با حقیقتی به نام فرهنگ ایستادگی مواجه است که از نسلی به نسل دیگر تکثیر میشود و هرگز از میدان به در نخواهد رفت.
نظر شما