آگاه: ماه رمضان، زمانی برای ایجاد تغییر در روال زندگی است که روی جنبه‌های مختلف جسم و ذهن فرد اثر می‌گذارد. از اثرات روحی و روانی روزه‌داری باید به موارد زیر اشاره کرد:

۱ ـ افزایش هوشیاری و تمرکز
بسیاری افراد پس از خوردن وعده‌های غذایی سنگین دچار خواب‌آلودگی می‌شوند و از تمرکزشان کاسته می‌شود. اما روزه‌داری ذهن افراد را شفاف و متمرکزتر نگه می‌دارد. بررسی‌های علمی نشان داده، روزه‌داری پروتئینی به نام BDNF در مغز تولید می‌کند که عملکرد شناختی، حافظه، یادگیری و انعطاف‌پذیری نورون‌های مغزی را افزایش می‌دهد. در نتیجه کارایی ذهنی فرد بهتر می‌شود.

۲ ـ بهبود خلق‌وخو و ثبات عاطفی
مواد خوراکی فرآوری‌شده و حاوی قند فراوان معمولا موجب نوسان قند خون، تحریک‌پذیری، اضطراب و نوسانات خلقی می‌شوند. روزه‌داری موجب تثبیت قند خون شده و از افت و خیز مکرر انرژی بدن جلوگیری می‌کند. همچنین روزه‌داری ترشح اندورفین که هورمون حال خوب است، را افزایش می‌دهد و از التهاب‌های بدن و همین‌طور افسردگی می‌کاهد. در نتیجه، فرد آرام‌تر و در برابر استرس مقاوم‌تر می‌شود.

۳ ـ افزایش خودکنترلی و خودانضباطی
روزه‌داری نیازمند برنامه‌ریزی و پایبندی به آن است. فرد مجبور می‌شود برخی از لذت‌ها را به تعویق بیندازد و عادات ناسالم خود را مدیریت کند. وقتی روزه‌دار حداقل به مدت ۳۰ روز، طبق برنامه مشخصی غذا بخورد، این نظم پس از مدتی ممکن است به بخش‌های دیگر زندگی او، مانند ورزش‌های منظم، کاهش ریزه‌خواری و به‌طور کلی مدیریت بهتر اهداف شخصی‌اش سرایت کند.

۴ ـ افزایش آگاهی از ارتباط ذهن با بدن
یکی از فواید کمتر مطرح‌شده روزه‌داری، افزایش آگاهی از ارتباط ذهن با بدن است. وقتی فرد برای غذا خوردن باید از زمان‌های مشخصی پیروی کند، تفاوت‌های بین گرسنگی واقعی یا غذا خوردن به‌دلیل بی‌حوصلگی، استرس یا عادت بد را می‌فهمد و در آینده با غذا رابطه سالم‌تری پیدا می‌کند. همچنین او یاد می‌گیرد مواد غذایی خود را آگاهانه‌تر انتخاب کند و دچار پرخوری احساسی نشود.

۵ ـ افزایش پیوند اجتماعی
خوردن سحری یا افطاری همراه با خانواده یا دوستان و همچنین انجام دادن اعمال خیر در جامعه، پیوندهای اجتماعی را تقویت می‌کند. حفظ ارتباط اجتماعی باعث کاهش احساس تنهایی در فرد و افزایش سلامت روان می‌شود.
 منابع: psychologytoday، humanappeal