۲۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۵
کد خبر: ۲۱٬۰۳۰

در باکس پیش‌رو در ایام دفاع مقدس در مقابل حملات وحشیانه اسرائیل- آمریکا یادداشت‌هایی به قلم نصرت‌الله محمودزاده، نویسنده پیشکسوت دفاع مقدس منتشر می‌شود.

در تنگه هرمز چه می‌گذرد؟

آگاه: در ادامه، شماره دوم از این یادداشت‌ها را با هم می‌خوانیم: در این آخرین جمعه رمضان که به جماعت عازم قدس می‌پیوندم، از غرش مردم «ما می‌توانیم» می‌بارد. ناگهان انفجار و سپس پیکر مادری با فرزندش در قربانگاه آزادی قدس..... و من در جست‌وجوی پیوند روز قدس با جنگ رمضان.
ناگهان سوار بر اراده پهپادگونه مردم، به ابرها می‌پیوندم. کجایم؟ خدایا!!!!!! اینجا چقدر برایم آشناست؛ چیزی شبیه جنگ دریایی ما با صدام. جنگ نفتکش‌های سال ۱۳۶۳ چه غوغایی بود. باورم نمی‌شد قایق کوچولوهای تندروی سپاه حریف ناوهای غول‌پیکر شوند، ولی شدند. برمی‌گردم به تنگه هرمز که تنگه احد ماست، اما دیگر به وسوسه جمع‌آوری غنایم رهایش نخواهیم کرد. گلوگاه اقتصاد نفت در تب می‌سوزد.
اکنون که به ناو غول‌پیکر آبراهام لینکلن می‌رسم، به عینه می‌بینم این پاسدارها پس از ۴۰ سال چه زیرکانه بر هیمنه ارتش آمریکا مسلط شدند. دارند بت هبل ترامپ را به آتش می‌کشند. اینجا چه خبر است؟ چه می‌شد رهبر شهیدمان این صحنه را می‌دید؛ یقینا می‌بیند. واقعا ناو زخمی لینکلن در حال عقب‌نشینی به سمت پایگاه گوام در اقیانوس آرام است؟ وای خدا، گویی کشتی تایتانیک دیگری در حال غرق شدن است.
به اعتبار اراده مردم در روز قدس، به نام «خبرنگار بدون مرز» می‌روم روی عرشه ناو. مهندسان آمریکایی تلاش می‌کنند آبروی آمریکا را نجات دهند. زخم پهپادهای انتحاری ایران در چپ و راست ناو که پاک شدنی نیست.
چند مایل جلوتر، می‌رسم به خبرنگاران بین‌المللی؛ «رویترز»، «آشوشیتدپرس» و حتی «نیویورک تایمز»؛ انگار تنگه هرمز شده قلب تپنده دنیا؛ عجب خط مقدم پرماجرایی. ناگهان آمریکایی‌ها با شنیدن غرشی در آسمان خلیج فارس، وحشت‌زده روی عرشه ناو درازکش می‌شوند. دود، آتش، فریاد بلند my god چند سرباز جوان. یکی با التماس می‌گوید: oh my mom؛ کاش این خبرنگاران آمریکایی این صحنه‌ها را به مردم آمریکا برسانند، بلکه متوجه اشتباه خود از انتخاب ترامپ شوند. چهره آنها بیشتر شبیه یک استعفای دسته‌جمعی است. سهم آنان در این جنگ فقط مرگ است؛ جنگی برای کارتل‌های نفتی صهیونیسم جهانی.
.... و من، ناخودآگاه برای این قربانیان جنگ رمضان گریستم.
...... و نیز، برای آن دسته از هم‌وطنان خودم که برای نجات خود به این کرکس‌های قرن ۲۱ دل بسته بودند.
باید برگردم؛ دلم برای مردم حاضر در میدان تنگ شده؛ گهواره آرام‌بخش جنگ رمضان.
نصرت‌الله محمودزاده
حماسه‌نگار دوران دفاع مقدس

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.