آگاه: خواب کافی یکی از پایه‌های اصلی سلامت است. کمتر از ۶ ساعت خواب شبانه می‌تواند زنجیره‌ای از آسیب‌ها را در بدن فعال کند؛ از قلب و متابولیسم گرفته تا مغز و سیستم ایمنی. متخصصان توصیه می‌کنند بزرگسالان به‌طور منظم هفت تا هشت ساعت خواب باکیفیت داشته باشند و خواب را همان‌قدر جدی بگیرند که تغذیه و ورزش را.

قلب و عروق؛ اولین سیستم آسیب‌پذیر
یکی از اولین سیستم‌هایی که از کم‌خوابی آسیب می‌بیند، قلب و عروق است. خواب ناکافی باعث افزایش هورمون‌های استرس مانند کورتیزول می‌شود؛ وضعیتی که می‌تواند فشار خون را بالا ببرد و دیواره رگ‌ها را تحت فشار قرار دهد. مطالعات طولانی‌مدت نشان داده‌اند افرادی که به‌طور مزمن کمتر از ۶ ساعت می‌خوابند، بیشتر در معرض بیماری قلبی، سکته مغزی و آریتمی قرار دارند.

متابولیسم و وزن؛ به‌هم‌ریختگی هورمونی
کم‌خوابی تاثیر مستقیمی بر هورمون‌های تنظیم‌کننده اشتها دارد. کاهش خواب باعث افزایش هورمون گرسنگی (گرلین) و کاهش هورمون سیری (لپتین) می‌شود؛ ترکیبی که میل به غذاهای پرکالری و شیرین را بالا می‌برد. به همین دلیل، پژوهش‌ها بین خواب کم و چاقی، دیابت نوع ۲ و مقاومت به انسولین ارتباط معنادار پیدا کرده‌اند. بدن در شرایط کم‌خوابی، قند خون را نیز سخت‌تر تنظیم می‌کند؛ حتی در افرادی که رژیم غذایی سالم دارند.

مغز و روان؛ افت تمرکز تا افسردگی
خواب کمتر از ۶ ساعت به‌طور مستقیم عملکرد مغز را مختل می‌کند. کاهش تمرکز، ضعف حافظه، کندی تصمیم‌گیری و افزایش خطاهای شناختی از پیامدهای شایع کم‌خوابی هستند. در سطح روانی نیز، خواب ناکافی با افزایش اضطراب، تحریک‌پذیری و خطر افسردگی همراه است.

سیستم ایمنی؛ بدن بی‌دفاع‌تر می‌شود
خواب نقش کلیدی در تقویت سیستم ایمنی دارد. افراد کم‌خواب بیشتر در معرض عفونت‌ها، سرماخوردگی و بیماری‌های ویروسی قرار می‌گیرند و حتی پاسخ بدن آنها به واکسن‌ها ضعیف‌تر است. پژوهشگران معتقدند کم‌خوابی مزمن باعث افزایش التهاب در بدن می‌شود؛ التهابی که می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های مزمن و حتی برخی سرطان‌ها باشد.

مرگ زودرس؛ زنگ خطر نهایی
بررسی‌های جمعیتی نشان داده‌اند افرادی که به‌طور مداوم کمتر از ۶ ساعت در شب می‌خوابند، ریسک مرگ زودرس بالاتری نسبت به افرادی با خواب هفت تا هشت ساعت دارند. این خطر زمانی بیشتر می‌شود که کم‌خوابی با استرس، کم‌تحرکی یا تغذیه ناسالم همراه باشد.
منابع: harvard، cdc، thensf