آگاه: در این شرایط بحرانی که حملات خارجی همچنان ادامه دارد، تلفات غیرنظامی سنگین - از جمله فاجعه دلخراش شهادت ۱۶۸ کودک دبستانی در میناب - قلب هر انسانی را به درد آورده، بیش از هر زمان دیگری نیاز به یادآوری پیوندهای عمیق اجتماعی و فرهنگیمان احساس میشود. ما، مردم ایران، با تاریخی هزاران ساله از مقاومت، همدلی و ایستادگی در برابر سختیها، بارها از گردنههای دشوار عبور کردهایم و این بار نیز، با تکیه بر همین میراث گرانبها، میتوانیم از این توفان سربلند بیرون آییم.
همبستگی اجتماعی، آن نیروی نامرئی که در لحظات بحرانی چون چسبی محکم عمل میکند، امروز بیش از پیش خود را نشان میدهد. در خیابانهای تهران، اصفهان، شیراز و دیگر شهرها، جایی که دود انفجارها آسمان را تیره کرده، مردم دست در دست یکدیگر، از یکدیگر حمایت میکنند. لازم است که شهروندان عادی، بدون توجه به تفاوتهای قومی، مذهبی یا سیاسی، با کمکرسانی به آسیبدیدگان، از توزیع مواد غذایی در پناهگاهها تا حمایتهای روانی از خانوادههای داغدار و سوگواران در کنار هم باشند. این همبستگی نه تنها یک واکنش غریزی است، بلکه ریشه در فرهنگ جمعی ما دارد که بر ارزشهایی چون مهماننوازی، ایثار، همیاری و احترام به سوگ تاکید دارد. در حالی که شورای موقت رهبری تلاش میکند تا نظم را در جامعه برقرار نگه دارد، این پیوند مردمی است که پایه واقعی ثبات و ادامه حیات ملی را تشکیل میدهد. پیوند مردم ایران، همواره ما را در برابر توفانها مصون نگه داشته است. در این جنگ نابرابر که دوره ۱۲ روزه قبلی آن را پشتسر گذاشتیم و این دوره با شوک شهادت رهبر انقلاب و حملات گسترده به تاسیسات حیاتی همراه بوده، این پیوند مردم است که به ما یادآوری میکند ما بیش از یک ملت هستیم؛ ما یک تمدن زندهایم. داستانهای شاهنامه فردوسی، که از قهرمانی در برابر بیگانگان سخن میگوید، امروز در رفتار مردم عادی تجلی یافته. از پاسخهای موشکی ایران که نماد دفاع از تمامیت ارضی است تا تجمعات مردمی که صدای ایستادگی ملت در برابر تجاوز است. این پیوندها نه تنها ما را متحد میکند، بلکه به جهان نشان میدهد که ایران، با تنوع قومی و فرهنگیاش، قادر به بازسازی خود است. گذر از این سختیها، هرچند دردناک و همراه با عزای ملی، نیازمند نگاهی واقعبینانه و امیدآفرین است. تاریخ گواه است که ملتهایی چون ما، که از جنگهای گذشته - از حمله مغول تا جنگهای تحمیلی - درس گرفتهاند، همیشه قویتر بازگشتهاند. امروز، در حالی که ترامپ از ادامه عملیات برای هفتهها سخن میگوید، ما باید بر تقویت نهادهای مدنی، حمایت از آسیبدیدگان و سوگواران و برنامه برای بعد از پایان بحران تمرکز کنیم. شورای رهبری موقت و مسئولان باید صدای مردم را بشنوند و از این بحران فرصتی برای اصلاحات داخلی و تقویت وحدت ملی بسازند. ما، به عنوان یک ملت، بر این باوریم که همبستگی اجتماعی و پیوند فرهنگی - حتی در دل عزای رهبری-نه تنها کلید بقا، بلکه پایهای برای ساختن ایرانی آزادتر، عادلانهتر و متحدتر است.
۱۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۴
کد خبر: ۲۰٬۸۰۸
در این روزهای پرتلاطم و اندوهبار که سایه سنگین جنگ بر سرزمین ایران گسترده شده، نخست باید با قلبی آکنده از غم، به عزای ملی بزرگ ملت ایران اشاره کنیم: شهادت آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر انقلاب اسلامی، در حملات هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل در روز ۹ اسفند. این ضایعه عظیم، که همراه با کشته شدن شمار بسیاری از فرماندهان ارشد و مسئولان کلیدی نظام بود، نه تنها یک فقدان شخصی برای میلیونها ایرانی و مسلمان در جهان، بلکه ضربهای سنگین به ساختار کشور تلقی میشود. مراسم عزاداری نه تنها در تهران و دیگر شهرهای ایران، بلکه در دیگر کشورها، با حضور گسترده مردم، نمادی از وحدت در سوگ و عزم برای ادامه مسیر بوده است.
نظر شما