آگاه

ارادت به ولایت

محمد علی بیگی:عید غدیر، جشن بزرگ و جاودانه شیعیان، در فرهنگ و تمدن ایران‌زمین ریشه‌ای چنان عمیق و دیرینه دارد که می‌توان آن را یکی از ارکان هویت ملی-مذهبی ایرانیان به شمار آورد. این جشن، سفری شگفت‌انگیز را از دل خانه‌های کوچک مردم در قرون نخستین اسلامی تا بزرگ‌ترین تجمعات میدانی جهان معاصر پیموده است و در این مسیر، فرازونشیب‌های تاریخی بسیاری را به خود دیده است.

کاسبان آشوب در بن‌بست حقیقت

پخش ماهواره‌ای شبکه تلویزیونی «من‌وتو» در یک هفته گذشته ۱۴۰۵ به طور کامل متوقف شد و این رسانه پس از سال‌ها فعالیت جنجالی و دروغین به کار خود پایان داد. این اتفاق که واکنش‌های متعددی را در فضای مجازی و محافل رسانه‌ای به همراه داشت، فراتر از یک رویداد خبری ساده، پرونده عملکرد یکی از پرحاشیه‌ترین و در عین حال بحث‌برانگیزترین بنگاه‌های دروغ‌پراکنی فارسی زبان در خارج از کشور را دوباره باز کرد.

رصد واکنش کاربران بین‌المللی به جنگ تحمیلی سوم و ابعاد رسانه‌ای و فرهنگی آن

یک «نه» جهانی به جنگ برای رژیم اسرائیل

تحولات جهانی بعد از تجاوز نظامی آمریکایی-صهیونیستی طی جنگ تحمیلی سوم، فراتر از ابعاد سخت‌افزاری و میدانی، بستری برای یک بازآرایی شگرف در حوزه افکار عمومی بین‌المللی و دیپلماسی عمومی بود. جنگ ۴۰ روزه‌ای که با تهاجم به حاکمیت سرزمینی ایران آغاز شد و با واکنش قاطع و بی‌سابقه موشکی و پهپادی ایران طی سلسله عملیات‌های «وعده صادق» درهم کوبیده شد، نشان داد که میدان واقعی مبارزه، تار و پود ذهن مخاطب جهانی و توانایی گفتن روایت‌های واقعی است. این بار، نه گزارش‌های رسمی، بلکه هشتگ‌ها، ویدیوهای دست ‌اول، نواهای حماسی و موج‌های توییتری کاربران غیر ایرانی بودند که روایت حماسه و اقتدار ایران را به گوش جهانیان رساندند. از قاهره و بغداد گرفته تا شیکاگو و لندن، کاربران بین‌المللی با رصد تحولات، میدان نوینی از همدلی با مواضع مقتدرانه ایران ایجاد کردند.

به بهانه روز ملی و جهانی مبارزه با دخانیات

مبارزه را از شبکه نمایش خانگی شروع کنید

رویکرد مرسوم در مناسبت‌های بهداشتی، تمرکز بر هشدارهای پزشکی سنتی و بیلبوردهای خیابانی است اما برای دیدن اثرات اجتماعی چنین آسیب‌هایی بر ذهن و روان جامعه، کافی است نگاهی به شبکه نمایش خانگی بیندازیم. انتقال کانون تمرکز از هشدارهای کلاسیک روی پاکت‌های سیگار به صفحات نمایشگرهای خانگی، بستری واقع‌بینانه‌تر برای درک چرایی شیوع تصاعدی دخانیات در میان نسل جدید ایجاد می‌کند.

نقد و نظری بر سریال‌های این روزهای شبکه نمایش خانگی

سقوط به ورطه ابتذال نمایشی

شبکه نمایش خانگی ایران که در سال‌های نخستین شکل‌گیری خود نویدبخش ایجاد بستری پویا، متنوع و مستقل برای پاسخ به ذائقه تشنه مخاطب و رهایی از انحصارهای سنتی بود، در گذر زمان به سمتی حرکت کرد که کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد. قرار بود این بستر مدرن، آینه‌ای برای انعکاس واقعیت‌های ملموس جامعه و تحکیم مناسبات خانوادگی باشد اما امروز به جرات می‌توان گفت که این رسانه مسیر انحطاط را برگزیده است. منطق حاکم بر این صنعت، هنر خلاق را به حاشیه رانده و سینما و پلتفرم‌های نمایش خانگی را بیش از هر زمان دیگری به ماشین‌های چاپ پول برای جریان‌های سوداگر تبدیل کرده است.

مروری بر کارنامه هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران

افت ۶۱ درصدی فروش نمایشگاه مجازی

اردیبهشت همواره برای اهالی فرهنگ و دوستداران کتاب در ایران، پیام‌آور روزهایی پرنشاط بوده؛ روزهایی که مصلای تهران به قراری برای عاشقان اندیشه تبدیل می‌شد. اما هفتمین دوره نمایشگاه کتاب تهران در بهار سال ۱۴۰۵، روایتی کاملا متفاوت رقم زد. این رویداد بزرگ ملی با شعار «بخوانیم برای ایران»، این‌بار تمام‌قد کوچ خود را به دنیای دیجیتال تکمیل کرد و از قالب یک جشنواره زنده و فیزیکی، به صفحات وب‌سایت رسمی خود منتقل شد. مصلای تهران در سکوتی عمیق فرو رفت و جای خالی غرفه‌ها را بیلبوردهای شهری، تبلیغات و تیزرهای تلویزیونی پر کردند.

نگاهی به موج بی‌سابقه حمایت از فلسطین در هفتاد و نهمین دوره جشنواره سینمایی کن

کن منهای هالیوود، چطور گذشت؟

هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کن که از ۱۲ تا ۲۳ مه ۲۰۲۶ در سواحل کروازت فرانسه برگزار شد، بیشتر از یک رویداد هنری، تریبونی برای انعکاس واقعیت‌های انسانی و کنشگری‌های مدنی هنرمندان بود. در دوره‌ای از کن که ناظران رسانه‌ای آن را فاقد زرق و برق سنتی استودیوهای بزرگ هالیوودی می‌دانند، اتمسفر حاکم بر جشنواره به شکلی چشمگیر تحت تاثیر مواضع صریح ستارگان سینما در دفاع از صلح، اعتراض به سیاست‌های جنگ‌طلبانه و اعلام همبستگی با مردم فلسطین قرار گرفت.

راوی صادق دردهای مردم و حماسه‌های مذهب شیعه

قلندری که شعر را به میان مردم برد

۲۱ سال از روزی که صدای پرطنین و دستان پرشور محمدرضا آقاسی خاموش شد، می‌گذرد. او که در سوم خرداد ۱۳۸۴ درگذشت، تنها یک شاعر نبود؛ بلکه پدیده‌ای در ادبیات آیینی معاصر ایران بود. آقاسی با ظاهری درویش‌مسلک و لحنی حماسی، حصار محافل ادبی را شکست و شعر مذهبی را با زبانی ساده اما استوار، میان توده‌های مردم برد. او مفاهیم عمیق شیعی و آرمان‌های اجتماعی را با کلمات گره زد و اثر جاودانی چون «شاید این جمعه بیاید...» را در حافظه جمعی ایرانیان ثبت کرد.

نمایشگاه کتاب مجازی تهران در ایستگاه هفتم

تمام شد؟

هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران با شعار «بخوانیم برای ایران» در حالی به روز پایانی خود رسیده که آمارهای رسمی از استقبال چشمگیر مخاطبان، رشد روزافزون خریدها و شتاب گرفتن فرآیند ارسال کتاب‌ها به سراسر کشور خبر می‌دهند. این رویداد بزرگ فرهنگی که از ۲۶اردیبهشت‌ماه آغاز شده و تا امروز، دوم خرداد ادامه دارد، توانسته در بستری دیجیتال پویایی ویژه‌ای را در بازار کتاب ایران ایجاد کند. اما همیشه مهم‌ترین موضوع در روزهای پایانی نمایشگاه کتاب تهران این است که این رویداد تمدید می‌شود یا نه؛ موضوعی که تا این لحظه (عصر جمعه ۱ خرداد) مشخص نیست.

نگرشی تازه به جهاد تبیین

از نظم فردوسی تا رجز ذوالفقاری

در قرن چهار و پنج هجری شمسی، حکیم ابوالقاسم فردوسی تاریخ نیمه اسطوره‌ای ایران باستان رایج در آن روزها را تحت عنوان شاهنامه به نظمی درآورد که هم در بحر لفظش هم در عمق محتوایش از شاهکارهای ادبیات در ایران و جهان شده است.

کتاب‌های جنگ‌زده، راویان زندگی

زهرا بذرافکن، خبرنگار گروه فرهنگ: وقتی دستت را روی جلد تا برداشته و گوشه‌های پاره این کتاب‌ها می‌کشی، خوب می‌دانی که اینها فقط کاغذ و جوهر معمولی نیستند؛ اینها نجات‌یافتگان شریف یک حادثه‌اند که با خود سهمی از یک مقاومت خاموش را به قلبت پیوند می‌زنند. هرچند مدت‌هاست که بوی تند باروت از تن دیوارهای ویران‌شده شهر رفته اما کافی است یکی از این کتاب‌های جنگ‌زده را باز کنی تا ببینی چطور آن روزهای پرآشوب، در حصار امن واژه‌ها پناه گرفته و باقی مانده‌اند.

وصیت‌نامه شهدا؛ رسانه‌ای که هرگز منقضی نمی‌شود

کلماتی که زمان و مرزها را دور می‌زند

مرضیه کیان- خبرنگار: ترافیک سنگین بزرگراه‌ها، بوق‌های ممتد و کلافه‌کننده، بحث‌های داغ مسافران خسته مترو و تاکسی درباره گرانی بنزین، تورم، اجاره‌خانه‌ها و دغدغه‌های پایان‌ناپذیر روزمره؛ این تصویر آشنای هر روزه ما در کلان‌شهرهای دودگرفته است. در میان این هیاهوی کرکننده و در لابه‌لای اخبار لحظه‌ای و سیل‌آسای شبکه‌های اجتماعی که عمرشان گاهی به چند ساعت هم قد نمی‌دهد و خیلی زود در زباله‌دان تاریخ مجازی گم می‌شوند، ناگهان به کلماتی برمی‌خوریم که از جنس این زمانه پرشتاب و سطحی نیستند. کلماتی که نه بوی روزمرگی می‌دهند، نه درگیر لایک و بازنشرند و نه تاریخ مصرف دارند.

اینجا مزار امیران است

الناز عباسیان- خبرنگار: جرات نگاه کردن به عکس‌های امیرمحمد بوستانی را ندارم. هربار که نگاهش می‌کنم، چشمان پسرم را می‌بینم و شرم می‌کنم از اینکه به پدر شهید بگویم امیر تو شبیه امیر من است. هم سن و سال و هم نام و هم چهره! حتی فعل‌ها هم یاری‌ام نمی‌کنند که «بود» بگویم یا «است.» بیشتر از هر گزارش شهیدی در طول این سال‌ها، این روزها با مادران و پدران میناب همدرد شده‌ام.

جشن پنج میلیونی شدن قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب

انتشارات امیرکبیر که حالا در ۷۷ سالگی پا به هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران می‌گذارد، ناشر بسیاری از آثار ماندگار و پرفروش صنعت نشر ایران است؛ از این جمله می‌توان به «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» اثر زنده‌یاد مهدی آذریزدی نام برد که پرفروش‌ترین اثر تاریخ نشر ایران است. در متن پیش رو، علاوه بر مروری بر مهم‌ترین بخش‌های نشست خبری این انتشارات در اولین روز از نمایشگاه کتاب، تازه‌ترین آثار امیرکبیر که در نمایشگاه کتاب جاری عرضه شده است را از نظر می‌گذرانیم:

نمایشگاه کتاب مجازی هفتم، زیر ذره‌بین

وقتی عدالت فرهنگی از حصار پایتخت می‌گریزد

۱۰ صبح امروز، شنبه، ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ نخستین روز از هفتمین نمایشگاه کتاب مجازی تهران است. امسال، راهروهای طولانی و شلوغ نمایشگاه که سال‌ها صدای قدم‌های مشتاقان کتاب در آن طنین‌انداز بود، جای خود را به پنجره‌های هوشمند سامانه book.icfi.ir داده است. این تغییر بستر از فیزیکی به مجازی، تنها یک جابه‌جایی مکانی نیست؛ بلکه کوچی است از محدودیت فیزیکی به وسعت دیجیتال. تماشای مردمی که در دورترین روستاهای مرزی، همزمان با پایتخت‌نشینان، قفسه‌های مجازی را برای یافتن تازه‌های نشر زیر و رو می‌کنند، نشان از تولد عدالتی دارد که پیش از این در هیاهوی تمرکزگرایی شهری گم شده بود. نمایشگاه هفتم، در حقیقت پیروزی پویایی بر سکون است؛ جایی که سنت دیرینه تورق کتاب با مدرنیته سرعت و دسترسی گره می‌خورد.

فرهنگ مطالعه، مسئولیتی جمعی

سکوت و تمرکز، کلید بقای شناختی جامعه

نفیسه محمدی: در عصری که با صدای بی‌وقفه اعلان‌ها، اسکرول بی‌پایان شبکه‌های اجتماعی و تکه‌تکه شدن دامنه توجه تعریف می‌شود، عمل «خواندن عمیق» دیگر صرفا یک فعالیت تفریحی نیست، نوعی کنش برای حفظ توانایی‌های شناختی به شمار می‌رود.

ملتی که در جنگ سازَش را کوک می‌کند، تسلیم نخواهد شد

تجربه تاریخی ملت ایران نشان داده است که بحران‌های نظامی و تهاجمات خارجی، فراتر از ابعاد دفاعی، همواره موتور محرک بازتعریف هویت ملی و شکوفایی گونه‌های خاصی از هنر مقاومت بوده‌اند. جنگ تحمیلی سوم با تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌ها و مناطق مسکونی ایران که با آتش‌بسی شکننده در فروردین به یک مرحله ثبات نسبی رسید، تحولات فرهنگی ژرفی را رقم زد که بازخوانی آنها ما را به درک عمیقی از پویایی تاب‌آوری جامعه ایرانی می‌رساند.

پیوند شگفت‌انگیز زمین‌شناسی نوین و اعجاز علمی قرآن

روزی که خشکی‌ها از خواب آب بیدار شدند!

مرضیه کیان- خبرنگار: این روزها که قدم بر سنگفرش خیابان‌ها می‌گذاریم یا در هیاهوی شهر برای رسیدن به مقصدی روزمره می‌دویم، کمتر پیش می‌آید به زیر پایمان فکر کنیم؛ به این خاک آرام و استواری که قرن‌هاست بار گام‌های بشر را به دوش می‌کشد. اما این زمین زیر پای ما، همیشه این‌قدر رام و بی‌صدا نبوده است. روزگاری بسیار دور، اینجا صحنه طوفان‌های سهمگین، آتشفشان‌های خروشان و اقیانوسی بی‌انتها و تاریک بود که هیچ نشانی از خشکی در آن یافت نمی‌شد.

مدیر انتشارات روایت فتح در گفت‌وگو با «آگاه» از طرح «مراعات یکدیگر» می‌گوید

فراخوان همدلی در صنعت نشر

زهرا بذر افکن- خبرنگار گروه فرهنگ:اردیبهشت ۱۴۰۵ برای اهالی فرهنگ ایران، حالا به نمادی از پایداری در برابر سخت‌ترین دوران‌های اقتصادی و فرهنگی تبدیل شده است. برگزاری هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران در حالی که کشور با پیامدهای مستقیم جنگ و اثرات درازمدت آن دست‌وپنجه نرم می‌کند، بیش از آنکه یک رویداد فرهنگی باشد، فراخوانی برای همدلی یک ملت است. در همین روزها، انتشارات روایت فتح، طرحی را اجرا می‌کند که با نام «مراعات یکدیگر» برگرفته از پیام رهبر انقلاب، تلاش می‌کند تا علاوه بر ایجاد زنجیره‌ای از همدلی و مدارا میان صنعت نشر و مخاطبانش، به مثابه فراخوانی برای تمام مردم و اصناف و کسب و کارها عمل کند.

پرچمی که با خون دل‌های نسل‌ها قد کشیده است

روایت خونی که پای پرچم می‌جوشد

مرضیه کیان- خبرنگار :  در میانه هیاهوی زمانه و گذار شتابان دهه‌ها، تصاویری وجود دارند که فراتر از یک لحظه، تمامیت هویت یک ملت را در خود جای داده‌اند. قاب پیرمردی قامت‌خمیده اما استوار، در کنار کودکی با چشمانی جست‌وجوگر که به تابوتی پوشیده با پرچم سه‌رنگ خیره شده‌اند، تجلی‌گاه همین هویت است. این پرچم، تنها یک پارچه تشریفاتی نیست؛ بلکه شناسنامه‌ای است که با خون نسل‌های متمادی، از نوزادان چندروزه تا کهنسالان، مهر تایید خورده است.

درنگی بر «بعثت دیگرباره انسان» در معرکه آتش و خون

قیام دل‌ها

مرضیه کیان- خبرنگار: «تو هم بیا و در گوشه‌ای بنشین و این جماعت عشاق را تماشا کن. بیا و بعثت دیگرباره انسان را تماشا کن. خداوند بار دیگر انسان را برگزیده است...» انگار سیدمرتضی آوینی، سید شهیدان اهل قلم، این کلمات را نه برای دهه‌های پیش، که دقیقا برای همین روزها و شب‌های تاریخ‌ساز نوشته است؛ برای شب‌های پرالتهاب جنگ تحمیلی سوم، برای آسمانی که از غرش پهپادها و شلیک پدافندها روشن می‌شد، اما روی زمین، در کف خیابان‌ها، قلبی نمی‌لرزید.

گذار از مفاهیم نظری به راهبردهای عملی

چگونه بودن در برابر چگونه زیستن

در ساحت خوانش‌های تحلیلی عمومی گاه شأن آموزگاری و شأن تربیتی به‌صورت مفهومی کلی و بی‌عمق باقی می‌ماند اما اگر بخواهیم پدیده‌ای مثل نحوه هدایت جامعه توسط رهبر شهید آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای را با زاویه دید تمدنی بررسی کنیم لازم است از سطح توصیف بیرون برویم و به منطق تربیت اجتماعی شیوه‌های گفتمانی اثرگذار و نسبت آن با تداوم تاریخی یک تمدن اسلامی نزدیک شویم. از این منظر آموزگاری و تربیت نه صرفا اعمال فردی یا توصیه‌های اخلاقی، بلکه مکانیزم‌های تولید جهت در مقیاس جامعه‌اند مکانیزم‌هایی که اگر درست فهم شوند، نشان می‌دهند چگونه یک الگوی فکری می‌تواند به نهادهای فرهنگی حافظه جمعی و حتی سیاست‌های کلان تبدیل شود و در برابر گذارهای تاریخی دوام بیاورد.

پیوند عشق و حماسه در روزهای مقاومت

عقد عاشقی در میدان مقاومت

مرضیه کیان- خبرنگار: این شب‌ها، خیابان‌ها و میادین شهرهای ایران تنها صحنه حضور و اجتماعات شبانه مردم نیستند؛ بلکه به تالار آینه‌ای برای پیوندهای آسمانی و آغاز زندگی‌های مشترک تبدیل شده‌اند. در روزگاری که تجملات و هزینه‌های سرسام‌آور، سایه سنگینی بر سنت حسنه ازدواج انداخته است، زوج‌های جوانی پیدا شده‌اند که نقطه آغاز هم‌سفری‌شان را در دل تجمعات مردمی، موکب‌ها و از همه مهم‌تر، در جوار مزار شهدا رقم می‌زنند.

درنگی بر مسیر نورانی نخبگانی که عشق را برگزیدند

پرواز از کلاس درس تا آسمان شهادت

مرضیه کیان- خبرنگار: در تقویم افتخارات این سرزمین، روزهایی وجود دارد که یادآور درخشش بی‌نظیر جوانانی است که مرزهای علم و دانش را درنوردیدند، اما در بزنگاه‌های حساس تاریخی، دانشگاه و آزمایشگاه را رها کرده و به دانشگاهی بزرگ‌تر در وسعت جبهه‌های حق علیه باطل پیوستند.

روایتی تکان‌دهنده از دانش‌آموز کلاس اولی مدرسه میناب

ماکان، جاویدالاثر است؛ نه مفقودالاثر

مرضیه کیان- خبرنگار: گاهی یک نام، نه فقط یادآور یک انسان، که زخمی عمیق و همیشگی روی قلب یک شهر است و میناب این روزها چنین زخمی بر سینه دارد؛ زخمی باز و سوزان به نام «ماکان نصیری». پسری هفت ساله که روزهاست یادش در ویرانه‌های دبستان شجره طیبه جاری است و نبودنش در هوای سوخته میناب نفس می‌کشد.

معلمان شهیدی که در کلاس عشق و ایثار درخشیدند

مشق خون پای تخته‌سیاه تاریخ

مرضیه کیان - خبرنگار: روز معلم بهانه‌ای است برای پاسداشت مقام کسانی که الفبای آگاهی و آزادگی را بر اندیشه‌ها حک می‌کنند؛ اما در لابه‌لای صفحات تاریخ این سرزمین، نام معلمانی می‌درخشد که رسالت آموزش را به بالاترین حد خود رساندند و با خون خویش، بزرگ‌ترین درس یعنی ایثار و از خودگذشتگی را تدریس کردند. متاسفانه در هیاهوی زمانه، کمتر به وجهه «معلم بودن» این قهرمانان پرداخته می‌شود.

گذری بر زندگی صابری‌فومنی؛ مدارا و تاب‌آوری در عین نقادی

نیـــش مشفقانه نوش جــاودانــه

تاریخ معاصر ایران در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد ظهور پدیده‌ای بود که فراتر از چارچوب‌های مرسوم روزنامه‌نگاری، به یک نهاد فرهنگی و میانجی‌گر سیاسی بدل شد. کیومرث صابری‌فومنی، ملقب به گل‌آقا، شخصیت منحصر به فردی بود که توانست در میانه تلاطم‌های سیاسی و اجتماعی، سازه‌ای از مدارا بنا کند که هر دو سوی حاکمیت و مردم را به یک نقطه مشترک برساند. او با تکیه بر دانش عمیق خود در ادبیات تطبیقی، طنزی را پایه‌گذاری کرد که نه برای تخریب، بلکه برای ترمیم پیوندهای اجتماعی طراحی شده بود. صابری همچون یک مهندس روابط انسانی، به مسئولان یاد داد که مقابل آینه طنز بایستند و به اشتباهات خود بخندند تا راه برای اصلاح آنها هموار شود.

روایتی از زیست و میراث سیمین دانشور؛ بانوی نخستین‌ها و پیشگوی امید

می‌خواهم امیدوار باشم

شاید تقدیر چنین بود که تولدش در نخستین سحرگاهان قرن چهاردهم خورشیدی گویی با خصلت پیشگویی گره بخورد؛ قرنی که برای ایران و ایرانی، لبریز از تلاطم و حوادث پیش‌بینی‌ناپذیر بود و در میان این حجم از غوغا، حضور جانی صاحب شهود الزامی می‌نمود تا گویی از ورای پرده‌های زمان، فردا را به تماشا بنشیند و روایتگر ناگفته‌ها باشد. سخن از سیمین دانشور است؛ بانویی که نامش در شناسنامه فرهنگی این مرزوبوم با واژه «نخستین» پیوندی دیرینه دارد و با ایستادن در صف اول تاریخ، جسورانه راهی نو را برای تماشای جهان گشود و به اسوه‌ای ماندگار در ادبیات بدل شد.

غفلت ۴۵ ساله از شهید شیرودی؛ ستاره کردستان

از حماسه بازی‌دراز تا انفعال فرهنگی

مرضیه کیان، خبرنگار: هشتم اردیبهشت‌ یادآور پرواز ابدی مردی است که آسمان غرب کشور هنوز طنین پره‌های بالگرد او را در سینه حبس کرده است. امروز در آستانه ۴۵امین سالگرد شهادت خلبان علی‌اکبر قربان‌شیرودی، نام او بیش از هر زمان دیگری بر تارک تاریخ دفاع مقدس می‌درخشد. شهیدی که رهبر شهید انقلاب درباره‌اش فرمودند اولین نظامی است که به او اقتدا کرده‌اند. با این حال، این درخشش همواره با غفلتی تامل‌برانگیز در عرصه فرهنگ، هنر و ادبیات همراه بوده است. پس از گذشت چهار دهه و نیم، این اسطوره بلامنازع پرواز هنوز تشنه روایتی فاخر و درخور شان است. گزارش پیش رو، با نگاهی به زوایای خاص زندگی این اسطوره، به بررسی خلأ موجود در انتقال هنری میراث او می‌پردازد؛ قهرمانی که رکورددار پروازهای جنگی جهان بود، اما سهمش از پرده نقره‌ای سینما و قفسه کتابخانه‌ها، تاکنون آثاری شتاب‌زده، ضعیف و گاه دور از عمق واقعیت‌های سترگ زندگی‌اش بوده است.

روایتگری در لحظه صفر

زهرا بذرافکن- خبرنگار گروه فرهنگ: مجموعه تلویزیونی «سرو، سپید، سرخ» در شرایطی تولید شد که کشور درگیر یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر خود بود. اهمیت این مجموعه در این است که فرآیند نگارش فیلمنامه، برنامه‌ریزی و تولید فنی آن همزمان با روزهای نبرد و زیر سایه حملات موشکی و پهپادی دشمن آغاز شد و به سرانجام رسید. در حالی که در شرایط مشابه، بسیاری از پروژه‌های هنری به دلیل مخاطرات امنیتی و ناامنی‌های ناشی از بمباران متوقف می‌شدند، «سرو، سپید، سرخ» با مشارکت همدلانه ۱۴ کارگردان مطرح سینما و صدها هنرمند، به نمادی از مقاومت فرهنگی و روایتگری در لحظه تبدیل شد.