-
قیصر، به روایت آنچه نسرود
زهرا بذرافکن،خبرنگار گروه فرهنگ: اسفند سال ۱۳۸۰، جوانی برای مصاحبه با قیصر امین‌پور به دفتر مجله «سروش نوجوان» رفت. دوربینی همراه داشت، اما دستگاه ضبط صدا نه. در ورودی مجله، نگهبان از بردن دوربین جلوگیری کرد و وقتی تلفنی با قیصر صحبت کردند، شاعر گفت نیازی به آوردن دوربین نیست. جوان برای تکمیل تحقیقی دانشجویی آمده بود و می‌خواست از زندگی و آثار شاعری بپرسد که سال‌ها با شعرهایش زندگی کرده بود. اما قیصر چندان رغبتی به مصاحبه نداشت.
-
از آرامش باطنی تا بازدارندگی ملی در آستانه طوفان
معماری پایداری
در حالی که چشم جهانی به صندوق‌های رأی در تل‌آویو دوخته شده تا سرنوشت قدرت را میان «نتانیاهو» و «آیزنکوت» تعیین کند، تلاطمی بسیار عمیق‌تر و زیرپوستی‌تر در لایه‌های زیرین ساختار رژیم صهیونیستی در جریان است؛ تلاطمی که فراتر از رقابت‌های سیاسی و جابه‌جایی صندلی‌های قدرت، به یک بحران بنیادین هویتی و وجودی بدل شده است.
-
دادستان تهران خواستار ممنوعیت حضور مردان در مسابقات فوتبال بانوان شد
دادستان تهران خواستار ممنوعیت حضور مردان، از تماشاگران تا عوامل اجرایی و رسانه‌ای، در مسابقات رسمی فوتبال بانوان شد.
-
هنر پویانمایی چگونه مرزهای خیال را فتح می‌کند؟
رستاخیز قهرمانان گمشده
کودکی که تصویر قهرمان خود را روی جعبه خوراکی، دفتر مشق و پرده نقره‌ای نبیند، پناهگاه ذهن خود را در دنیای ساختگی دیگران جست‌وجو می‌کند. سال‌ها سینمای ما اسیر باورهای نادرست درباره هنر پویانمایی بود و آن را ابزاری حاشیه‌ای و صرفا برای سرگرمی کودکان قلمداد می‌کرد. اکنون که موج نو انیمیشن ایران رکوردهای فروش را درهم شکسته و بازار را شگفت‌زده کرده است، با پرسشی ژرف‌تر و حیاتی‌تر روبه‌رو هستیم: چرا با وجود جهش چشمگیر در فرم و تکنیک، در خلق اسطوره‌های ملموس و ماندگار عقب مانده‌ایم؟ چگونه انیمیشن توانایی تبدیل شدن به سلاح نرم، موثر و بدون مرز در بازنمایی مفهوم مقاومت و هویت اصیل ملی را دارد؟ این یادداشت کندوکاوی در مسیر عبور از نقاشی‌های متحرک ساده به سوی خلق سفیران زنده تمدنی است که مرزها را بدون گذرنامه پشت سر می‌گذارند.
-
بازتعریف چهره یک ملت در حافظه مشترک بشر در سینمای کیارستمی
پیروزی زندگی بر ویرانه‌های تاریخ
۲۷ اکتبر در تقویم یونسکو، مجالی است برای اندیشیدن به سرنوشت «میراث دیداری و شنیداری»؛ روزی برای بازخوانی این واقعیت که ملت‌ها چگونه و با چه تصاویری در آرشیو ناخودآگاه جهان ذخیره می‌شوند. واقعیت تاریخ معاصر این است که تصویر ملت‌ها همواره در معرض مصادره است. رسانه‌های مسلط بین‌المللی، کشورها را نه بر اساس جریان آرام زیست روزمره، بلکه بر پایه بحران‌ها، تنش‌های مرزی، تحولات قدرت و وقایع اضطراری بایگانی می‌کنند. در چنین نظمی، مردمان سرزمین‌های خاورمیانه اغلب پشت توده‌ای از تصاویر متشنج، هیاهو و خطوط قرمز اخبار گم می‌شوند. اما در تاریخ ثبت تصاویر، لحظاتی وجود دارد که یک نگاه، جریان این حافظه جمعی را تغییر می‌دهد. ورود فیلم‌های عباس کیارستمی به منظومه سینمای جهان در دهه‌های پایانی قرن بیستم، دقیقا چنین بزنگاهی بود؛ تلاشی برای تثبیت سندی دیداری که در آن، چهره واقعی یک جامعه از لابه‌لای قضاوت‌های شتاب‌زده بیرون کشیده شد.
-
چگونه تدبیر رسانه‌ای فدراسیون کشتی خاکریز شایعات را فتح کرد؟
اعجاز حقیقت در قاب‌های بی‌تکلف
کشتی برای مردم ایران فراتر از یک ورزش معمولی است؛ ریشه‌ای تنیده در فرهنگ، پهلوانی و غرور ملی دارد. درست در روزهایی که خبر حضور محمد بنا، معمار طلایی کشتی فرنگی ایران، روی نیمکت سرمربیگری تیم ملی آذربایجان به یک بمب خبری تبدیل شد، موجی سهمگین از قضاوت‌ها و فضاسازی‌های منفی به راه افتاد تا شناسنامه و خدمات این مرد بزرگ را زیر علامت سوال ببرند.
-
وقتی در سریال‌ها به جای تالیف، کپی می‌کنیم
همان قصه‌های همیشه
از «ساهره» که مو به مو از یک سریال کره‌ای برداشته شده تا «پوست شیر» که دادگاه آن را سرقت هنری شناخت و از «اعتراف می‌کنم» که تهیه‌کننده‌اش صریحا می‌گوید دکور را از نتفلیکس کپی کرده‌اند سریال ایرانی در دور باطل تکرار و گرته‌برداری گرفتار شده است.
-
روایت حقیقت در هزاره فریب
«در حقیقت باید گفت سبک ابونصر و بیهقی حقیقی‌ترین سبک نثر است که از قید ترجمه بیرون آمده و قدری نمک شعری در آن پاشیده شده است». ارزیابی ملک‌الشعرای بهار از سبک رئالیستی بیهقی، دروازه ورود به رازی است که پژوهشگران معاصر غرب را نیز شگفت‌زده کرده است. چرا تاریخ مسعودی برای انسان عصر بحران، اطلاعات جعلی و سقوط ارزش‌های سیاسی در قرن بیست‌ویکم، از انبوه رمان‌های روان‌شناختی امروز معاصرتر و زنده‌تر به نظر می‌رسد؟
-
-
وقتی خودنمایی‌های مجازی، لذت‌های سالم زندگی را از ما سلب می‌کند
شکنجه‌گاه تفریح
یک فنجان لاته سردشده با رویه‌ای ماسیده، میزی پر از بشقاب‌های دست‌نخورده در کافه‌ای حوالی کریم‌خان، کتابی که صرفا در صفحه‌ای خوش‌عکس باز مانده و دستی که ۱۰ دقیقه است زاویه دوربین را بالا و پایین می‌برد؛ این تمام واقعیت تفریح این روزهای ماست. ما دیگر به سینما و تئاتر نمی‌رویم که غرق قصه شویم، به رستوران نمی‌رویم که مزه غذا زیر زبانمان بماند و با رفقا در دورهمی‌های خانوادگی و دوستانه جمع نمی‌شویم که از ته دل بخندیم و سبک شویم. تب تند «هابی‌مکسینگ» و عطش بی‌پایان خودنمایی، لذت واقعی زندگی را به اسارت گرفته است. تفریح که باید پناهگاهی برای فرار از دوندگی‌های هر روزه و خالی شدن بار ذهن باشد، خودش تبدیل شده به یک شیفت کاری دوم؛ رقابتی فرساینده، پر از استرس و چشم و هم‌چشمی برای اینکه مبادا از استوری‌های رنگارنگ دیگران جا بمانیم.
-
نگاهی به تاوان سازش در سالگرد مرگ قذافی
سراب سازش
تصویر پایانی، دور از تمام ادعاهای پیشین رقم خورد؛ در لوله‌ای بتنی و حاشیه‌ای خاکی، بدون آنکه وعده‌های مکتوب و نانوشته قدرت‌های جهانی کمترین سپری در برابر سقوط بسازند. مردی که روزگاری نماد شعارهای پرطنین و داعیه‌دار راه سوم در شمال آفریقا بود، در نهایت تاوان گسستن از ریشه‌ها و معامله بر سر داشته‌های دفاعی و هویتی ملتش را پرداخت.
-
روایت مدیر گروه طنز هویج‌مدیا از تولید طنز اقتصادی و سیاسی با حداقل امکانات
طنز جذاب و مودب سیاسی
طنز سیاسی همواره یکی از برنده‌ترین و در عین حال ظریف‌ترین ابزارها برای نقد قدرت، بازتاب دغدغه‌های اجتماعی و کاستن از تلخی واقعیت‌های روزمره بوده است؛ هنری که در بزنگاه‌های تاریخی و اقتصادی، حرف‌های ناگفته جامعه را در قالب لبخندهایی تامل‌برانگیز صورت‌بندی می‌کند.
-
روایت ایستادگی کارگردان «غذای نیمروز» به نام بچه‌های میناب
با شرف مثل مجیدی
امتداد فرش‌های قرمز در کشورهای دوردست و هیاهوی پرزرق‌وبرق رسانه‌های بین‌المللی، همواره صحنه‌ای پرآزمون و سرنوشت‌ساز برای سینماگران هر سرزمین بوده است. هنگامی که یک هنرمند ایرانی در آن سوی مرزها تندیس طلایی را در دست می‌گیرد و در برابر میکروفون و دیدگان میلیون‌ها مخاطب جهانی می‌ایستد، یک پرسش تاریخی شکل می‌گیرد؛ در این لحظه سرنوشت‌ساز، قلب او برای چه چیزی می‌تپد و زبانش ترجمان کدام دغدغه و حقیقت است؟ تجربه ماه‌های اخیر سینمای ایران در تریبون‌های جهانی، دو قاب کاملا متفاوت و البته آموزنده را در برابر دیدگان افکار عمومی قرار داده است.
-
نگاهی اجتماعی به جایگاه شخصیت‌های فرهنگی در آموزش مصرف مسئولانه
صرفه‌جویی به دنبال یک چهره آشنا
مینا یاری، خبرنگار گروه جامعه: «هرگز نشه فراموش، لامپ اضافی خاموش»؛ هنوز هم شنیدن این جمله برای بسیاری از ما کافی است تا تصویر بابابرقی در ذهنمان جان بگیرد. شخصیتی که از قاب تلویزیون به گفت‌وگوهای خانوادگی راه پیدا کرد و توصیه‌اش گاهی از زبان بچه‌ها خطاب به بزرگ‌ترها تکرار می‌شد. قطره آب در مجموعه «آب، آب زندگی» و شخصیت‌هایی که درباره مصرف بنزین آموزش می‌دادند نیز از همین مسیر وارد خاطره جمعی شدند. آنها به مفاهیمی مانند صرفه‌جویی، چهره و صدا می‌دادند؛ مفاهیمی که امروز، در شرایط جنگ و تحریم و ضرورت حفظ پایداری تامین آب و انرژی، بیش از گذشته به همراهی عمومی نیاز دارند. پرسش این است که تجربه آن شخصیت‌ها چگونه می‌تواند به زبان امروز ادامه پیدا کند؟
-
از کارزار سنگرها تا جغرافیای فرامرزی مقاومت با «ننه عصمت» جبهه مقاومت
معجزه میل‌های بافتنی
جنگ‌ها فقط با غرش توپخانه‌ها و خطوط مقدم آتش معنا نمی‌شوند؛ تاریخ گاهی پشت پنجره‌های ساده و روی زیلوهای رنگ‌ورو رفته ورق می‌خورد، جایی که زنی سپیدموی، تلاقی عشق و اراده را رج به رج می‌نشاند.
-
اقتدار، مهم‌ترین عامل بازدارنده ما خواهد بود
رژیم صهیونیستی نیاز به تنش دارد
دکتر حمیدرضا غلامزاده، کارشناس حوزه بین‌الملل معتقد است آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه دچار سردرگمی و حیرانی هستند و از سوی دیگر برای ادامه حیات و پیروزی در عرصه‌های سیاست داخلی‌شان نیازمند ایجاد تنش هستند.
-
پاسخ سخنگوی وزارت آموزش و پرورش به گزارش روزنامه «آگاه»:
ممکن است آموزش به‌صورت ترکیبی هم پیش برود
روزنامه «آگاه» درباره احتمال تعطیلی منطقه‌ای مدارس در شرایط خاص که توسط وزیر آموزش و پرورش اطلاع داده شده بود گزارشی را در روز دوشنبه ۲۰ مهر منتشر کرد. در این گزارش درباره عدالت آموزشی، مشکلات ناشی از تعطیلی مدارس و همچنین آموزش ترکیبی صحبت شده بود. پس از انتشار گزارش، علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش در گفت‌وگوی اختصاصی به تشریح جزئیات برنامه وزارتخانه متبوع خود پرداخت:
-
روایت تولد یک بازدارندگی از انزوای مطلق تا استقلال موشکی
خیزش آتش
زمستان سال ۱۳۶۳، صدای سوت ممتد بمب‌ها و غرش اسکادهای روسی بر فراز تهران و دزفول، نه فقط سقف خانه‌ها، که باور یک ملت به امکان زیستن در دنیایی بی‌رحم را آوار می‌کرد. دست‌ها خالی بود، آسمان بی‌دفاع و بازار جهانی اسلحه پشت دیوارهای تحریم قفل شده بود.
-
تاملی بر دوازدهمین جشنواره فرهنگی- هنری «اسوه‌های صبر و مقاومت»
نمایش نقش زن در جنگ
مرضیه کیان، خبرنگار: انتشار فراخوان دوازدهمین جشنواره فرهنگی- هنری «اسوه‌های صبر و مقاومت» با محوریت عناوینی چون «مادرانه‌های مقاومت»، «دخترانه‌های مقاومت» و «سبک زندگی جهادی»، بیش از آنکه صرفا یک رویداد مرسوم تقویمی در حوزه فرهنگ باشد، گشودن پنجره‌ای رو به یک آوردگاه حساس و راهبردی در ساحت رسانه است.
-
هنر اسلامی چگونه در دوران استاد حسین بهزاد تنوره کشید؟
حکمت نقش‌های اسلامی
مرگ، برای قلم‌موهایی که جان در پیکر بی‌جان رنگ می‌دمند، هرگز خط پایان نبوده است؛ نقطه‌ویرگولی است میان دو سطر از یک شعر بلند. ۲۱ مهر ۱۳۴۷، وقتی انگشتان استخوانی استاد حسین بهزاد از حرکت بازایستاد، موزه‌ها تنها یک پیکر را بدرقه نکردند، بلکه میراث‌دار هزار سال خلوت‌گزینی در کارگاه‌های خط و تذهیب به خاک سپرده شد؛ مردی که نگارگری ایران را از کنج موزه‌های فرنگی و تقلیدهای فرسوده قاجاری نجات داد و کالبد نیمه‌جان آن را با خون ادراک مدرن جانی دوباره بخشید. اما حسین بهزاد، قله‌ای منفرد در کویری بی‌آب‌وعلف نبود؛ او بیرق‌دار انتهایی کاروانی بود که قرن‌ها پیش از دل ویرانه‌های نیشابور، کتابخانه‌های هرات، گنبدهای فیروزه‌ای اصفهان و هندسه قدسی دانشمندان عارف راه افتاده بود. برای درک راز خطوط بهزاد، باید تاریخ را ورق زد و به سرچشمه‌هایی بازگشت که در آن، هنر نه یک تزئین صرف، بلکه بازتابی از مکاشفه روح ایرانی در تلاقی با حقیقت اسلام بود.
-
سه دهه تلاش برای تحکیم وحدت امت اسلامی با تاسیس مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی
سنگر وحدت
پاییز سال ۱۳۶۹، در روزهایی که جهان اسلام پس از تحولات پرتنش دهه ۶۰ و امواج سهمگین توطئه‌های فرقه‌ای نیازمند لنگرگاهی مطمئن برای همگرایی بود، تصمیمی تاریخی با ابتکار و افق‌گشایی رهبر شهید رقم خورد؛ تصمیمی که بنای یکی از اثرگذارترین نهادهای فراملیتی یعنی «مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی» را گذاشت. این ساختار نه یک تشکل اداری و تشریفاتی، بلکه پاسخی ایجابی به استراتژی چند قرنه تفرقه‌افکنی میان امت بود.
-
وقتی سینمای کودک میان خاطره‌بازی و نسل جدید پل می‌زند
صراحت داوران
سی‌وهشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان شامگاه پنج‌شنبه شانزدهم مهر، همزمان با روز جهانی کودک، در مرکز همایش‌های بین‌المللی اصفهان به ایستگاه پایانی رسید. این دوره که به دبیری حامد جعفری برگزار شد، پس از چند دوره تردید درباره محل استقرار جشنواره، با یک اتفاق راهبردی در حافظه سینمایی کشور ثبت شد؛ امضای تفاهم‌نامه میان بنیاد سینمایی فارابی و شهرداری اصفهان با حضور سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای راه‌اندازی دبیرخانه دائمی جشنواره در اصفهان. این رخداد، رویای همیشگی فیلم‌سازان حوزه کودک برای پایان دادن به بلاتکلیفی مکانی این رویداد را به واقعیت نزدیک کرد.
-
تشریح یک ادعا
از چهارم تا اول
«امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند.» این جمله را باید روی میز تشریح گذاشت. کلمه به کلمه. مثل جراحی که قلب را باز می‌کند. چون در همین یک جمله، تمام تناقض و تمام حقیقت پنهان است.
-
عارضه قلبی دیگر بیماری سالمندان نیست
بیماران قلبی جوان شده‌اند!
بیماری‌های قلبی و عروقی که روزگاری بیشتر با سالمندی گره خورده بود، حالا در سنین پایین‌تر نیز قربانی می‌گیرد. تغییر سبک زندگی، کاهش فعالیت بدنی، تغذیه نامناسب، مصرف دخانیات و گسترش بیماری‌هایی مانند فشارخون و دیابت، زنگ خطر را برای سلامت قلب جوانان و میانسالان به صدا درآورده است. متخصصان معتقدند بسیاری از این عوامل قابل کنترل‌اند و با اصلاح عادت‌های روزمره می‌توان از بخش مهمی از خطرات پیشگیری کرد. با این حال، کاهش سن ابتلا نشان می‌دهد مراقبت از قلب دیگر توصیه‌ای برای سال‌های سالمندی نیست و باید از جوانی به یک دغدغه جدی تبدیل شود.
-
روایتی از فروپاشی هیمنه پوشالی رژیم صهیونیستی در سالروز «طوفان‌الاقصی»
هراس در تل‌آویو
تاریخ گاه در سکوت سنگین دهه‌ها ورق می‌خورد و گاه در یک بامداد غافلگیرکننده، آوار سال‌ها ستم تلنبارشده را بر سر سازندگان دیوارهای بتنی فرو می‌ریزد. سحرگاه هفتم اکتبر، صرفا یک تاریخ در تقویم نبردهای خاورمیانه نبود؛ نقطه انقطاع زمان بود؛ لحظه‌ای که در آن، ابهت آزمایشگاهی یک رژیم فوق پیشرفته درهم شکست و جغرافیای محصور غزه نشان داد حصارها هر اندازه بلند باشند، نمی‌توانند اراده زیستن و بازپس‌گیری حق را دفن کنند.
-
نگاهی به زندگی و آثار عمران صلاحی در سالمرگ شاعر
من بچه جوادیه‌ام...
یازدهم مهر، یادآور کوچ یکی از صمیمی‌ترین و خنده‌روترین چهره‌های ادبیات معاصر ماست؛ مردی که قلمش پناهگاه طنز نجیب، شعر دلنشین و پژوهش‌های اصیل بود.
-
سرگذشت دانشنامه‌نویسی در تقاطع علم، هویت و فناوری
دانشنامه در نگاه او فقط مجموعه‌ای از مدخل‌ها و اطلاعات پراکنده نبود؛ تلاشی بود برای آنکه جهان اسلام، خود روایت علمی خویش را بنویسد. رهبر شهید انقلاب در سال ۱۳۶۲، ایده تدوین یک دانشنامه جامع جهان اسلام را با این پرسش مطرح کرد که چرا مسلمانان باید برای شناخت معارف اسلامی همچنان به دانشنامه‌هایی مراجعه کنند که دیگران نوشته‌اند و چرا «خودمان دایره‌المعارف جامع جهان اسلام را تدوین نکنیم». این نگاه، دانشنامه را از یک پروژه نشر به مسئله‌ای در نسبت با تولید و ثبت دانش تبدیل می‌کرد.
-
چرا جامعه بیش از هر زمان، به کمدی شریف نیاز دارد؟
در ستایش خنده‌ای شریف در روزگار شوخی‌های سخیف
مرضیه کیان، خبرنگار: شاید در هیاهوی فشارهای روزمره، دویدن‌های بی‌پایان در چرخ‌دنده‌های معیشت و اضطراب‌های ریز و درشتی که از در و دیوار زندگی مدرن می‌بارد، صحبت از سرگرمی در نگاه اول لوکس یا کم‌اهمیت به نظر برسد؛ اما واقعیت زیست جمعی امروز چیز دیگری می‌گوید. انسان معاصر، بیش از هر زمان دیگری در تاریخ، محتاج فضاهایی برای تنفس، رهایی از خستگی‌های فرساینده روحی و تجربه لحظاتی سبک‌بار و شاد در کنار کسانی است که دوست‌شان دارد. چه از قاب نقره‌ای سینما، چه در قاب کوچک پلتفرم‌های خانگی و چه در فضای نفس‌به‌نفس سالن‌های تئاتر، «حال خوب» دیگر یک تفریح حاشیه‌ای نیست؛ یک ضرورت حیاتی برای تاب‌آوری اجتماعی و ترمیم رشته‌های پیوند خانواده است؛ ضرورتی که متاسفانه در بازار آشفته تولیدات امروز، کمتر پاسخ درخور و شایسته‌ای دریافت می‌کند.
-
سرگذشت تلویزیون در خانه ایرانی به بهانه سالروز پخش اولین برنامه تلویزیونی
جعبه‌ای که دیگر جادو نمی‌کند
تا چند دهه پیش، اگر وارد هر خانه ایرانی می‌شدید، یک چیز خیلی زود جلب توجه می‌کرد؛ همه‌چیز رو به تلویزیون چیده شده بود. فرقی نمی‌کرد خانه بزرگ باشد یا کوچک؛ مبل‌ها و پشتی‌ها طوری کنار هم قرار می‌گرفتند که زاویه دید هیچ‌کس به صفحه تلویزیون کور نشود. وقت شام که می‌رسید، سفره درست جلوی تلویزیون پهن می‌شد. صدای قاشق و بشقاب‌ها با صدای گوینده اخبار شبانگاهی قاطی می‌شد و همه خانواده، از پدربزرگ تا بچه کوچک، شانه به شانه هم می‌نشستند و به یک تصویر خیره می‌شدند. همان برنامه‌ای که پخش می‌شد، موضوع حرف‌های شبانه بود. آن جعبه فقط یک وسیله برقی نبود؛ دلیل اصلی دور هم نشستن آدم‌ها بود.
-
وقتی مسئله فقط هوش مصنوعی نیست
آموزش در عصر شناخت
هر نسلی در جهانی متفاوت از نسل پیش از خود آموزش می‌بیند. مدرسه‌ای که زمانی برای جهان کتاب، تخته و رسانه‌های یک‌سویه طراحی شده بود، امروز با دانش‌آموزی روبه‌روست که قبل‌از ورود به کلاس، ساعت‌ها در معرض تصویر، ویدیو، شبکه‌های اجتماعی، جست‌وجوی اینترنتی، توصیه‌های الگوریتمی و پاسخ‌های تولیدشده به‌وسیله ماشین قرار گرفته است. این تغییر فقط ابزارهای یادگیری را عوض نکرده؛ محیطی را تغییر داده که در آن توجه می‌کنیم، اطلاعات به‌دست می‌آوریم، به‌یاد می‌سپاریم و درباره امور تصمیم می‌گیریم.